სწორედ ამ მომენტის ჩანიშვნა და დაფიქსირება გვინდოდა მათთვის, “სითისთვის” და მომავლისთვის; გამგზავრებამდე ერთად ჩავატარეთ ფოტოსესია დავით ჭალაძის ავტორობით და “სითის” ხელწერით.

აბა, დავიწყეთ…

პირველი, რასაც ახალ ქალაქში გააკეთებ:

მაშო: „უბრალოდ ლონდონის ქუჩებში სიარული და ქალაქის აღმოჩენა.“

კირა: „ახალი ადამიანების გაცნობა.“

მთავარი გამოწვევა:

მაშო: „ოჯახის დატოვება და მათგან რამდენიმე თვით შორს ყოფნა, მაინც, ყველაზე რთული ნაწილი იქნება.“

კირა: „უცხო ქვეყანაში დამოუკიდებლად ცხოვრება.“

მაშო: ბავშვობიდანვე სკოლის დამთავრების დღე ჩემთვის რაღაც განსაკუთრებულად მაგიური იყო. პირველივე კლასიდან “ევროპულ სკოლაში” ვსწავლობდი. ყოველთვის, როცა უფროსკლასელებს ვუყურებდი, რომლებიც სკოლის ფორმაში გამოწყობილები, გამოსაშვებ ზეიმზე ქუდებს ისროდნენ და ახალი ცხოვრების დასაწყებად ემზადებოდნენ, ვფიქრობდი, რომ ოდესმე ეს დღე ჩემთვისაც დადგებოდა. მაშინ ჯერ კიდევ ვერ ვხვდებოდი, რამდენად რთული იქნებოდა იმ ადგილის დატოვება, სადაც ჩემი ცხოვრების თორმეტი წელი გავატარე, ადამიანების, რომლებთან ერთადაც გავიზარდე და იმ ყოველდღიურობის, რომელიც ბავშვობიდან ჩემი ცხოვრების ნაწილი იყო.

ასე იწყებს მაშო თავისი ახალი ცხოვრების ისტორიას, ისტორიას, რომელიც სკოლის დამთავრებიდან ლონდონამდე მიდის. თუმცა, როგორც თავად ამბობს, ეს არის გზა, რომელიც წლების წინ, ჯერ კიდევ პატარა მაშოს წარმოსახვაში დაიწყო.

მაშო: სინამდვილეში, გამოსაშვები სიტყვა ბავშვობიდან მქონდა წარმოდგენილი. ყოველთვის მინდოდა ერთხელ იმ სცენაზე დავმდგარიყავი და ჩემი კლასელებისთვის ჩვენი მომავლის შესახებ მესაუბრა. ამიტომ, ეს სიტყვა თითქოს წლების განმავლობაში ჩემთან ერთად იზრდებოდა. ბავშვობიდანვე ვიცოდი, რომ მასში აუცილებლად იქნებოდა ერთი მთავარი სათქმელი – რომ, სადაც არ უნდა წავიდეთ და რამდენად შორსაც არ უნდა წავიდეთ, აუცილებლად უნდა დავბრუნდეთ, დავბრუნდეთ ჩვენს ოჯახში, ჩვენს საყვარელ ადამიანებთან და, რაც მთავარია, ჩვენს ქვეყანაში.

კირა: მივდივარ სასწავლებლად. შესაბამისად, წინ ჩვეულებრივი სტუდენტური რუტინა მელის. დილის ლექციები, ბიბლიოთეკაში მეცადინეობა, საგამოცდო მზადება და ყოფითი ყოველდღიურობის დამოუკიდებლად მოგვარება. ბავშვობაში არ მიფიქრია სად გავაგრძელებდი სწავლას. ეს გადაწყვეტილება უკვე სკოლის მაღალ კლასებში მივიღე. რამდენიმე ქვეყანაში შევარჩიე სხვადასხვა უნივერსიტეტი (ესპანეთში, იტალიასა და საფრანგეთში). თუმცა, საბოლოოდ, მაინც საფრანგეთი გადავწყვიტე.

ერთმანეთზე …

კირა: სკოლის დასრულებასთან ერთად მეგობრებთან განშორება ჩემთვის ძალიან რთული აღმოჩნდა. განსაკუთრებით მაშოსთან, რომელთან ერთადაც ეს წლები გავატარე და რომელიც ჩემთვის უძვირფასესი ადამიანია. ის საოცრად ჭკვიანი, ორგანიზებული, შრომისმოყვარე და მხიარულია.

მაშო ცხოვრების ახალ ეტაპს იწყებს ლონდონში და ეჭვიც არ მეპარება, რომ საუკეთესო სტუდენტი გახდება, რადგან ამის ყველა მონაცემი აქვს. გამიჭირდება მის გარეშე, თუმცა ის ფაქტი მამშვიდებს, რომ ჩემი საცხოვრებლიდან ლონდონამდე სულ რაღაც ერთი საათის გზაა და, შეძლებისდაგვარად, ვეცდებით ხშირად ვესტუმროთ ერთმანეთს.

მაშო: როდესაც კირას საფრანგეთში წარმოვიდგენ, თვალწინ მიდგას გოგო თავისი ოქროსფერი თმით და იმ განსაკუთრებული ღიმილით, რომელიც თითქოს ყველგან მზის სხივივით მიაქვს. მგონია, რომ პირველივე დღეებიდან მის გარშემო ადამიანები გაჩნდებიან. უკვე ვხედავ კიდეც, როგორ უმზადებს ახალ მეგობრებს ორცხობილებს ან ათასგვარ ტკბილეულს. ყველას ეკითხება, როგორ არიან და ცდილობს, თავი უცხოდ არავის აგრძნობინოს. თან ძალიან მიზანდასახულია. როცა საკუთარ თავს რაღაცას დაუსახავს, ბოლომდე მიჰყვება და არ ჩერდება, სანამ მიზანს არ მიაღწევს. ამიტომ, მგონია, რომ საფრანგეთში ის მხოლოდ ახალ გარემოს კი არ მოერგება, არამედ იქაურ ადამიანებსაც რაღაცას დაუტოვებს.

მაშო, რა არის ის, რაც ყველაზე მეტად დაგაკლდება ლონდონში ყოფნის დროს?

ლონდონში ყოფნისას ყველაზე მეტად, ალბათ, ჩემი ოჯახი. ის პატარა ყოველდღიური მომენტები, რომლებიც დღეს შეიძლება ჩვეულებრივად მეჩვენება, ვიცი, რომ იქ ყოფნისას ყველაზე მეტად მომენატრება. ძალიან გრძელი და დამღლელი დღის შემდეგ ჩემს ოთახში დედა შემოდის ხოლმე ხილით სავსე ლანგრით. ბებია-ბაბუა ჩამეხუტება, მეტყვიან, რომ ყველაფერი კარგად იქნება და თითქოს იმ ერთ ჩახუტებაში მთელი დღის სტრესი ქრება. ვინც ჩვენს ოჯახს იცნობს, იცის, რომ პატარა შემადგენლობით ნამდვილად არ გამოვირჩევით. ოჯახის თითოეულმა წევრმა სრულიად განსხვავებული გზით შექმნა ის ადამიანი, ვინც დღეს ვარ. დედაჩემმა მასწავლა, რომ განათლება ყველაფრის გასაღებია; ჩემმა ძმებმა დისციპლინა მასწავლეს; ბებია-ბაბუამ მასწავლა, რომ ცხოვრებაში ძალიან ბევრი რამ არის შესაძლებელი, თუ საკუთარ თავს ენდობი. მამაჩემზე აუცილებლად უნდა ვთქვა. ის არის ადამიანი, რომლის მსგავსადაც მინდა, რომ ერთ დღეს მეც შევძლო ცხოვრება. მისგან ვისწავლე, რომ ჩვენი ისტორია, ჩვენი ქვეყანა და ჩვენი ღირებულებები უნდა წავიღოთ ყველგან, რადგან სწორედ ეს ქმნის ჩვენს იდენტობას. მათ გარეშე ყოფნაზე ფიქრისას ერთი რამ მამშვიდებს: distance means nothing if a person means everything. ალბათ ლონდონში ჩემთვის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი გამოწვევა ის იქნება, რომ ის „სახლში დაბრუნების“ სიმყუდროვე, რომელიც დღეს ასე ბუნებრივად მაქვს, თავად შევქმნა.

გადაღებაზე ყოფნის დროსაც კი მივხვდი, როგორი მხურვალე გულშემატკივარი ჰყავს კირას დედის სახით. ეს მართლა კარგად ჩანდა. როგორი ემოციებით და სიყვარულით ელოდებოდა როდის მორჩებოდა ფოტოსესია, როგორი გამოვიდოდა. სანამ გარეთ ელოდებოდა, აღტაცებით გვიყვებოდა ამბებს კირაზე, მის დებზე. ალბათ სწორედ ასეთი მხარდაჭერა აძლევს კირას იმ თავდაჯერებას, რომლითაც ახალ ეტაპს ხვდება.

კირა: მარტო არასდროს მიცხოვრია. ამიტომ, ჩემთვის ბევრი რამ პირველად ხდება, მათ შორის, უცხო ქვეყანაში დამოუკიდებლად ცხოვრება. დიდი იმედი მაქვს, რომ ყველაფერს წარმატებით გავართმევ თავს. ამ ყველაფერზე საუბრისას, შეუძლებელია გვერდი ავუარო ყველაზე მთავარსა და ძვირფასს, უდიდეს, უსაზღვრო მადლიერებას ჩემი საყვარელი მშობლების მიმართ. ზუსტად ვიცი, რომ მათი უპირობო სიყვარულის, დაუღალავი შრომის, მოთმინებისა და მუდმივი მხარდაჭერის გარეშე, დღეს ამდენი შესაძლებლობა უბრალოდ არ მექნებოდა. ისინი იყვნენ და არიან ჩემი უდიდესი დასაყრდენი ცხოვრების თითოეულ ეტაპზე. ჩემი ნებისმიერი წინსვლა, მიღწევა თუ წარმატება, უპირველესად სწორედ მათი დამსახურება იქნება.

გადაღებაზე ფოტოგრაფმა მაშოს მუსიკა ჩაურთო და თითქოს კამერასთან მუშაობაც უფრო გაუმარტივდა. ცეკვის ელემენტებით თავისუფლად დაიწყო საკუთარი თავის გამოხატვა.

მაშო: ცეკვა ჩემთვის უბრალოდ ჰობი არასდროს ყოფილა. ის ჩემს ცხოვრებაში ბავშვობიდან მოდის. განსაკუთრებით ქართული ცეკვაა ჩემთვის მნიშვნელოვანი. ინგლისშიც ქართული ცეკვა ჩვენი კულტურისა და ტრადიციის გამოხატვის ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ ფორმად დარჩება ჩემთვის.

კირა, ცხოვრების ამ ახალი ეტაპისგან ყველაზე მეტად რას ელოდები?

კირა: ეს ეტაპი ჩემთვის მხოლოდ განათლების მიღება არ არის. ეს არის დიდი, საინტერესო თავგადასავალი, სადაც ახალ ადამიანებს გავიცნობ მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან. შევიძენ მეგობრებს და სრულიად ახალ კულტურას აღმოვაჩენ. მოლოდინი დიდია: მინდა, მაქსიმალურად ავითვისო უნივერსიტეტის რესურსები, დავამყარო პროფესიული კონტაქტები, გავიფართოო ხედვა და ეს წლები პიროვნულ და კარიერულ განვითარებას მივუძღვნა.

მაშო, რა ჰქვია შენს ამბავს?

მაშო: ალბათ „ოდისევსის გზა ითაკამდე“.. რა თქმა უნდა, ჩემი სკოლის წლები ოდისევსის მოგზაურობას პირდაპირ ვერ შეედრება, მაგრამ ჩემი გზაც საკმაოდ გრძელი და ზოგჯერ რთული იყო. იყო დაღლილობა, უამრავი სტრესი, ძალიან დიდი სასწავლო დატვირთვა და დღეები, როცა უბრალოდ მინდოდა, ყველაფერი ცოტა ხნით გაჩერებულიყო. არანაკლებ რთული გზა კიდევ გასავლელია, მაგრამ ოდისევსის ისტორიაში ყველაზე მიმზიდველი ნაწილი ჩემთვის ის არის, რომ გრძელი გზის დასასრულს ითაკა არსებობს. ჩემთვის ეს ითაკა ჩემი საქართველოა. ახლა, როცა მივედი იმ ადგილამდე, რომელიც ოდესღაც მხოლოდ შორეულ წერტილად მეჩვენებოდა, ყველაზე საინტერესო ნაწილი იწყება, ლონდონში ჩასვლა ერთი ახალი თავგადასავლის დასაწყისი იქნება.

პროდიუსერი: ეკა ხოფერია

ტექსტი: ელენე ბარამიძე

იდეა/სტილი/მაკიაჟი: ეკატერინე ჩანჩიბაძე, ნათია გრძელიძე

ფოტო: დავით ჭალაძე/Chalo Photography

განსაკუთრებული მადლობა სალომე აბესაძეს

The post დასაწყისი appeared first on City Magazine.

2026 წლის შემოდგომაზე მოდაში ერთდროულად რამდენიმე განსხვავებული მიმართულება იკვეთება — მინიმალისტური სილუეტები, გამოკვეთილი ფაქტურები, კლასიკური უჯრედოვანი ქსოვილი, გამჭვირვალე ზედები და ვინტაჟური განწყობის მქონე გარე სამოსი.

ამ სეზონზე აქტუალური ტენდენციების ნაწილი შესაძლოა უკვე იყოს თქვენს გარდერობში, თუმცა საინტერესო სწორედ მათი ახალი ფორმით და ერთმანეთთან განსხვავებული კომბინაციით გამოყენებაა.

მუხლამდე ქვედაბოლოები

ამ სეზონის ერთ-ერთი ყველაზე აქტუალური ნივთი მუხლამდე ან წვივამდე სიგრძის სწორი ქვედაბოლოა. მინიმალური დეკორი, მკვრივი ქსოვილი და მარტივი სილუეტი — სწორედ ეს მახასიათებლები აქცევს მას შემოდგომის ერთ-ერთ მთავარ ნივთად.

elodiepulici

elodiepulici ქვედაბოლოს ხაკისფერ ვერსიას ირჩევს და შავ უსახელო ტოპსა და წვეტიან მიულებს უხამებს. შედეგად, ლუქი დახვეწილ, თითქმის საოფისე ხასიათს იღებს.

საპირისპირო მიდგომას ვხედავთ @idasjunnesson-ის შემთხვევაში — შავი ტყავის ქვედაბოლო ჭრილით, უჯრედოვანი პერანგი ღია საყელოთი და ბრტყელი სანდლები. მკაცრი ფორმა აქ შეგნებულად უფრო თავისუფალ და ყოველდღიურ ხასიათს იძენს.

idasjunnesson

კიდევ ერთი ვარიანტი შავი ტექნიკური ქსოვილის ქვედაბოლოა გამჭვირვალე ტოპთან ერთად, სადაც მთავარი აქცენტი ფაქტურების კონტრასტზე კეთდება.

Topshop 90s-style black technical skirt

სამივე ლუქში ერთი პრინციპი მუშაობს: ქვედაბოლო თავად ქმნის სილუეტს, ამიტომ დანარჩენი სამოსი მაქსიმალურად სადაა.

სად შევიძინოთ:

ASOS-ზე შეგიძლიათ მოძებნოთ Topshop 90s-style Black Technical Skirt. მსგავსი მოდელები ასევე გვხვდება Zara-ს, Mango-სა და COS-ის კოლექციებში.

კაპრი შარვალი

წვივამდე სიგრძის კაპრი შარვალი ბოლო სეზონებში სპორტული გარდერობიდან ქუჩის სტილში გადავიდა და 2026 წლის შემოდგომაზეც აქტუალურობას ინარჩუნებს.

მისი მთავარი უპირატესობა მარტივი, მოტკეცილი ფორმაა. შავი კაპრი განსაკუთრებით ეფექტურად გამოიყურება მოცულობით ზედა ნაწილთან.

hannaschonberg

hannaschonberg კაპრის ხაკისფერ მოსასხამსა და მუქ ჩანთას უხამებს, josefinehj კი უფრო ყოველდღიურ კომბინაციას ირჩევს — თეთრ oversized პერანგსა და ბრტყელ სანდლებს.

josefinehj

ორივე შემთხვევაში მთავარი წესი ერთია: ვიწრო კაპრი მოცულობით ზედა ნაწილს ითხოვს. ეს შეიძლება იყოს განიერი პერანგი, მოსასხამი ან დიდი ზომის ჟაკეტი.

STRETCH CAPRI PANTS

სად შევიძინოთ:

Zara-ს Stretch Capri Pants. მსგავს მოდელებს ასევე იპოვით H&M-ის, Mango-სა და COS-ის ახალ კოლექციებში.

Cloud Dancer — თეთრი თეთრზე

2025 წლის დეკემბერში Pantone-მა 2026 წლის ფერად Cloud Dancer (PANTONE 11-4201) დაასახელა — რბილი, მსუბუქი თეთრი, რომელიც ორგანიზაციის აღწერით სიმშვიდისა და სიმსუბუქის განცდას ქმნის.

მთლიანად თეთრი ლუქი კი ამ სეზონზე განსაკუთრებით აქტუალურია.

luciaalonsoooo თეთრ oversized პერანგს რძისფერ, ფართო ჯინსს უხამებს. ფერები ერთმანეთისგან მცირედ განსხვავდება, თუმცა სწორედ ეს ქმნის ლუქის სიღრმეს.

luciaalonsoooo

fakerstrom ნაქსოვ უსახელო ტოპსა და თავისუფალი ჭრის თეთრ შარვალს ირჩევს, @hoskelsa კი ფაქტურების კონტრასტს იყენებს — მკვრივი თეთრი სვიტერი ყვავილებით მოქარგულ ქვედაბოლოსთან.

ასეთ ლუქებში ერთი პატარა დეტალი განსაკუთრებით ეფექტურია — შავი ფეხსაცმელი ან ჩანთა, რომელიც მონოქრომულ თეთრ სილუეტს მკაფიო ხაზს სძენს.

hoskelsa

სად შევიძინოთ:

თეთრი oversized პერანგისა და ფართო შარვლისთვის შეგიძლიათ COS-ს, Arket-ს, Mango-სა და Zara-ს მიმართოთ. მოქარგულ ქვედაბოლოებს კი H&M-ისა და & Other Stories-ის კოლექციებში იპოვით.

Check — კუბოკრული ქსოვილი

კუბოკრული ქსოვილი შემოდგომის ერთ-ერთი ყველაზე ნაცნობი ტენდენციაა, თუმცა ამ სეზონზე ის მხოლოდ პერანგებსა და ჟაკეტებში აღარ გვხვდება.

@mananamariee ღვინისფერი და მუქი მწვანე ტონების კუბოკრული პერანგ-კაბას ირჩევს. თხელი ქამარი წელს უსვამს ხაზს, შავი ბალეტკები კი ლუქს უფრო ყოველდღიურ ხასიათს აძლევს.

mananamariee

lydia-ს არჩევანს კი უფრო კანტრი-ესთეტიკა აქვს — მოცულობითი, იატაკამდე სიგრძის კუბოკრული ქვედაბოლო, თეთრი პერანგი და ტყავის ქამარი.

lydia

თუ ნახატი დიდია და მკვეთრი, დანარჩენი სამოსი უმჯობესია სადა იყოს. სწორედ ასე რჩება ლუქი დაბალანსებული.

Kaiia Exclusive – Navy Checked Mini Tailored Dress with Square Neck and Buttons

სად შევიძინოთ:

ASOS-ზე შეგიძლიათ მოძებნოთ Kaiia Exclusive Navy Checked Mini Tailored Dress. მსგავს ნივთებს ასევე იპოვით Zara-ს, Mango-სა და & Other Stories-ის შემოდგომის კოლექციებში.

Sheer ზედები

გამჭვირვალე ქსოვილები ამ სეზონზე კვლავ აქტუალურია. განსაკუთრებით საინტერესოა შავი შიფონის ბლუზები, მაღალი საყელოთი და დახურული ზედა ნაწილით.

karennapoly გამჭვირვალე შავ ბლუზას მუქ ყავისფერ ჯინსსა და პატარა ჩანთას უხამებს, რითაც ნივთს საღამოს ხასიათს ართმევს და ყოველდღიურ ლუქში გადმოაქვს.

karennapoly

lisanapoly კი მთლიანად შავ კომბინაციას ირჩევს — გამჭვირვალე ბლუზა, შავი შარვალი და ბრტყელი სანდლები. ერთადერთი აქცენტი ოქროსფერი მედალიონია.

lisanapoly

გამჭვირვალე ზედის შემთხვევაში მთავარი ბალანსია: თუ ზედა ნაწილი მსუბუქი და გამჭვირვალეა, ქვედა ნაწილი უმჯობესია მკვრივი და სტრუქტურირებული იყოს.

Dolman Popover Top in Cupro

სად შევიძინოთ:

The Deva Top — Twinflame Paris; Dolman Popover Top in Cupro — Revolve. უფრო ხელმისაწვდომ ვარიანტებს Zara-ს, Mango-სა და & Other Stories-ის კოლექციებში იპოვით.

ფერადი მაღალყელიანი ჯემპრები

მაღალყელიანი ჯემპრი შემოდგომის გარდერობის კლასიკაა. 2026 წელს კი მისი განახლების ყველაზე მარტივი გზა ფერია.

High-neck fitted T-shirt

ამ სეზონზე შეგვიძლია ვიხილოთ როგორც მოცულობითი, ისე მჭიდრო ნაქსოვი მოდელები.

წითელი, ოდნავ განიერი OUTFITBOOK-ის სვიტრი მუქ, ფართო ჯინსსა და შავ ბალეტკებთან ერთად ყოველდღიურ და ურბანულ ლუქს ქმნის.

High-neck knit sweater

სხვა მიმართულებას გვიჩვენებს ვიქტორია ბექჰემი — მუქი მწვანე მაღალყელიანი სვიტერი აჟურულ, აგურისფერ გრძელ ქვედაბოლოსთან. ორი ღრმა ფერი ერთმანეთისგან განსხვავებულ, თუმცა ჰარმონიულ კომბინაციას ქმნის.

აქაც პროპორცია მნიშვნელოვანია: მოცულობითი ჯემპრი თავისუფალი ჭრის ქვედა ნაწილს უხდება, ხოლო მჭიდრო ნაქსოვი — უფრო მკაცრ და სუფთა სილუეტს.

სად შევიძინოთ:

 Mango-ს High-Neck Fitted T-Shirt. მსგავსი მოდელები შეგიძლიათ COS-ისა და Uniqlo-ს შემოდგომის კოლექციებშიც მოძებნოთ.

Cape — მოსასხამები

მოსასხამი ამ სეზონზე პალტოს ალტერნატივად გვხვდება. თავისუფალი და ასიმეტრიული ფორმა მოძრაობისას თავად ქმნის სილუეტს და ლუქს უფრო დრამატულ ხასიათს სძენს.

fakerstrom

fakerstrom შავი, თითქმის გამჭვირვალე შიფონის ასიმეტრიულ მოსასხამს რძისფერ ფართო შარვალს უხამებს. მსუბუქი ქსოვილი კომბინაციას საღამოს განწყობას აძლევს.

lisa.grenn toteme

lisa.grenn კი უფრო თბილ ვერსიას ირჩევს — Toteme-ს თეთრი, ფოჩებიანი შალის მოსასხამი თეთრ შარვალთან ერთად და მუქი წითელი ჩანთა, როგორც ერთადერთი ფერადი აქცენტი.

მოსასხამის მთავარი მახასიათებელი მოცულობაა, ამიტომ ქვედა ნაწილი უმჯობესია შედარებით მარტივი დარჩეს.

სად შევიძინოთ:

მსუბუქი ვარიანტისთვის შეგიძლიათ მოძებნოთ Massimo Dutti-ს Soft Asymmetrical Cape-Style Blouse. უფრო ხელმისაწვდომ მოდელებს COS-ის, Arket-ისა და Zara-ს კოლექციებში იპოვით.

ავღანური პალტო

2026 წლის შემოდგომაზე ვინტაჟური განწყობა ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო მიმართულებაა და ამის კარგი მაგალითი ავღანური პალტოა.

ცხვრის ტყავი, ბეწვის კიდეები და დეკორატიული დეტალები — სწორედ ეს მახასიათებლები გამოარჩევს მას სხვა გარე სამოსისგან.

ავღანური პალტოს პოპულარობა დასავლურ მოდაში განსაკუთრებით 1960-იანი წლების ბოლოს გაიზარდა. ლონდონის King’s Road-ის ბუტიკებში გამოჩენის შემდეგ ის სწრაფად იქცა იმ პერიოდის ახალგაზრდული კულტურის ნაწილად. მოგვიანებით მას ჯონ ლენონიც ატარებდა, ხოლო პალტო The Beatles-ის სტილთანაც ასოცირდა.

დღეს ავღანური პალტო კვლავ დაბრუნდა, თუმცა უკვე თანამედროვე სტილისტიკით.

sofiaboman კლასიკურ ქვიშისფერ მოდელს თეთრ მაისურსა და ჯინსს უხამებს, რის შედეგადაც პალტო მთლიანად ლუქის მთავარ აქცენტად რჩება.

whowhatwear

ტეილორ სვიფტი charlottesimone-ს წითელ, ფოჩებიანი ბეწვის მქონე მოდელს ირჩევს და მას შავ ქუდსა და წითელ ჩანთას უხამებს.

dolcegabbana

Dolce & Gabbana-ს ვერსია, რომელიც ბელა ჰადიდს აცვია, კი უფრო ახლოსაა კლასიკურ ავღანურ პალტოსთან — ყავისფერი ზამში, ღია ფერის ბეწვი და ტყავის მაღალყელიანი ჩექმები.

სად შევიძინოთ:

 ვინტაჟურ მოდელებს Vestiaire Collective-სა და Etsy-ზე იპოვით. შედარებით ხელმისაწვდომი ალტერნატივაა ASOS-ის Azalea Wang Gilda Suede-Effect Coat with Faux Fur Trim in Olive Green.

ხავერდის ჟაკეტი

ხავერდი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში ძირითადად საღამოს ჩაცმულობასთან ასოცირდებოდა, ყოველდღიურ გარდერობშიც უფრო ხშირად გვხვდება. ამ სეზონზე კი განსაკუთრებით საინტერესოა მოკლე და სტრუქტურული ხავერდის ჟაკეტები.

jespressobean

jespressobean შავ ხავერდის ჟაკეტს ოქროსფერი ქარგვით ირჩევს და მას შავ ფართო შარვალს, ლოფერებსა და ჩანთას უხამებს. შედეგად, ლუქის მთავარი დეტალი თავად ჟაკეტი ხდება.

linda.sza

linda.sza კი უფრო ყოველდღიურ კომბინაციას გვთავაზობს — მუქი ყავისფერი ხავერდის ჟაკეტი დეკორატიული შესაკრავებით და ღია ლურჯი, სწორი ჭრის ჯინსი.

Double-breasted leather jacket with buttons

ხავერდის ჟაკეტის მთავარი უპირატესობა სწორედ ის არის, რომ მას შეუძლია ყველაზე უბრალო ლუქიც კი შეცვალოს.

სად შევიძინოთ:

Bershka-ს Double-Breasted Leather Jacket with Buttons. ვინტაჟურ და ნაქარგ მოდელებს Etsy-სა და Vestiaire Collective-ზე იპოვით.

რა უნდა დავამატოთ გარდერობს ამ შემოდგომაზე?

ცხრა ტენდენციას ერთი რამ აერთიანებს — ახალი სეზონისთვის გარდერობის სრულად შეცვლა საჭირო არ არის.

მუხლამდე ქვედაბოლო, მაღალყელიანი ნაქსოვი, თეთრი პერანგი, ჯინსი ან შავი შარვალი ის ნივთებია, რომლებიც ბევრ ჩვენგანს უკვე აქვს. 2026 წლის შემოდგომაზე კი მთავარი მათი ახლებურად შეხამებაა.

ამ სეზონზე განსაკუთრებით კარგად მუშაობს კონტრასტები — მკაცრი და მსუბუქი, მოცულობითი და მოტკეცილი, კლასიკური და ვინტაჟური.

საბოლოოდ, ტრენდული ლუქის შესაქმნელად ყველაზე მნიშვნელოვანი თავად ტენდენცია კი არა, მისი საკუთარ სტილთან მორგებაა. ამიტომ, თუ ამ სიიდან მხოლოდ ერთი ნივთის დამატებას გეგმავთ, არჩევანი იმ მოდელზე შეაჩერეთ, რომელსაც ყველაზე ხშირად ჩაიცვამთ.

ტექსტი: ნატალია პაპუაშვილი

The post 2026 წლის შემოდგომის 9 მთავარი ტენდენცია appeared first on City Magazine.

2026 წლის Emmy-ზე მთავარი ყურადღება რამდენიმე სერიალმა მიიპყრო. დრამატულ კატეგორიებში The Pitt -მა გაიმარჯვა, კომედიურ სერიალებს შორის კი მთავარი ჯილდო Widow’s Bay -ს გადაეცა. ლიმიტირებული ან ანთოლოგიური სერიალის კატეგორიაში გამარჯვებული DTF St. Louis გახდა.

საღამოს კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი შედეგი იყო მეთიუ რისის ორმაგი გამარჯვება — მსახიობმა Emmy როგორც კომედიური სერიალის საუკეთესო მსახიობმა, Widow’s Bay -ში შესრულებული როლისთვის, ასევე ლიმიტირებულ სერიალში შესრულებული როლისთვის, The Beast in Me -ში მიიღო. 

ცერემონიას არაერთი ცნობილი მსახიობი და კინოსა და ტელევიზიის ინდუსტრიის წარმომადგენელი დაესწრო. წითელ ხალიჩაზე, სხვებთან ერთად, ზენდეია, სარა პიჯენი და კერი მალიგანი გამოჩნდნენ.

მთავარი გამარჯვებულები

საუკეთესო კომედიური სერიალი:

 Widow’s Bay

საუკეთესო დრამატული სერიალი:

 The Pitt

საუკეთესო ლიმიტირებული ან ანთოლოგიური სერიალი:

 DTF St. Louis

საუკეთესო რეალითი-შოუ / კონკურსი:

 The Traitors

საუკეთესო ვარიეტე-შოუ:

 The Late Show with Stephen Colbert (CBS)

მსახიობთა ნომინაციები

დრამატულ სერიალში მამაკაცის როლის საუკეთესო შემსრულებელი:

ნოა უაილი (Noah Wyle) — The Pitt

დრამატულ სერიალში ქალის როლის საუკეთესო შემსრულებელი:

რია სიჰორნი (Rhea Seehorn) — Pluribus

კომედიურ სერიალში მამაკაცის როლის საუკეთესო შემსრულებელი:

მეთიუ რისი (Matthew Rhys) — Widow’s Bay

კომედიურ სერიალში ქალის როლის საუკეთესო შემსრულებელი:

ჯინ სმარტი (Jean Smart) — Hacks

ლიმიტირებულ სერიალში ან ტელეფილმში მამაკაცის როლის საუკეთესო შემსრულებელი:

მეთიუ რისი (Matthew Rhys) — The Beast in Me

ლიმიტირებულ სერიალში ან ტელეფილმში ქალის როლის საუკეთესო შემსრულებელი:

სალი ფილდი (Sally Field) — Remarkably Bright Creatures

დრამატულ სერიალში მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შემსრულებელი მამაკაცი:

ტომ პელფრი (Tom Pelphrey) — Task

დრამატულ სერიალში მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შემსრულებელი ქალი:

ელისონ ჯენი (Allison Janney) — The Diplomat

კომედიურ სერიალში მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შემსრულებელი მამაკაცი:

სტივენ რუტი (Stephen Root) — Widow’s Bay

კომედიურ სერიალში მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შემსრულებელი ქალი:

ქეით ო’ფლინი (Kate O’Flynn) — Widow’s Bay

რეჟისურა და სცენარი

საუკეთესო სცენარი დრამატული სერიალისთვის:

ვინს გილიგანი (Vince Gilligan) — Pluribus

საუკეთესო სცენარი კომედიური სერიალისთვის:

ქეითი დიპოლდი (Katie Dippold) — Widow’s Bay

საუკეთესო რეჟისურა დრამატულ სერიალში:

სოლ მეცშტაინი (Saul Metzstein) — Slow Horses

საუკეთესო რეჟისურა კომედიურ სერიალში:

ჰირო მურაი (Hiro Murai) — Widow’s Bay

2026 წლის Emmy-ის დაჯილდოებამ კიდევ ერთხელ აჩვენა, რომ სატელევიზიო ინდუსტრიის მთავარი ჯილდოებისთვის კონკურენცია სულ უფრო მრავალფეროვანი ხდება — წლის გამარჯვებულებს შორის როგორც უკვე ცნობილი პროექტები და მსახიობები, ისე ახალი სერიალები აღმოჩნდნენ.

ტექსტი: თეა ხოფერია

The post 2026 წლის Emmy-ს გამარჯვებულები  appeared first on City Magazine.

ალბათ, სწორედ აქ იწყება მარიამ გოგნიაშვილის ისტორია. არა გერმანიაში, სადაც სულ მალე ახალი ცხოვრების დაწყებას აპირებს, არც იმ დღეს, როდესაც უნივერსიტეტიდან მიღებული პასუხი ნახა. მისი ისტორია გაცილებით ადრე იწყება – იმ ინტერესით, რომელსაც წლების განმავლობაში სხვადასხვა მიმართულებით მიჰყვებოდა, იმ კითხვებით, რომლებზეც პასუხებს ეძებდა და იმ გზით, რომელიც არც კი იცოდა სად მიიყვანდა.

მარიამ გოგნიაშვილი მალე Constructor University-ში ბიოქიმიისა და უჯრედული ბიოლოგიის შესწავლას დაიწყებს. მის წინ სრულიად ახალი ეტაპია – სხვა ქვეყანა, უცხო ენა, ახალი უნივერსიტეტი, განსხვავებული აკადემიური გარემო და დამოუკიდებელი ცხოვრების პირველი დიდი გამოცდილება. ბავშვობიდან ყველაფერი აინტერესებდა – ხელოვნება, სპორტი, ისტორია, საბუნებისმეტყველო საგნები. ერთ კონკრეტულ სფეროში არასდროს ჩაკეტილა. პირიქით, სადაც ახალი შესაძლებლობა ჩნდებოდა, თითქმის ყველგან იყო. ეს ინტერესები კიდევ უფრო გააფართოვა ბაქსვუდის სკოლამ, სადაც მარიამს სხვადასხვა მიმართულებით საკუთარი თავის გამოცდის შესაძლებლობა მიეცა. დროსთან ერთად კი, პროფესიულ გადაწყვეტილებაში დარწმუნდა. 

– სამედიცინო სფერო საოცრებაა; უდიდესი სტრესი ყოველდღიურობაში, თავგანწირვა. დიდ პასუხისმგებლობას იღებ. სხვა ადამიანის ჯანმრთელობა შენს ხელშია. სამეცნიერო სფერო კი არის ამის საყრდენი. კვლევა ექსტრემია, სანამ ბაზარზე გავა, ამიტომაც მომეწონა…

– ახალი ეტაპი ყოველთვის მცირე გაურკვევლობასაც გულისხმობს. როგორ შეხვდი ამ განცდას?

– ასეთი ემოციები მანამდე არ მქონია. არ ვიცი, კარგიც და ცუდიც, კარგი უფრო მეტი. ზოგადად ახალს რომ იწყებ, ჯერ არ იცი რა მოხდება და ღელავ. ადრე სიახლეებიც ნაკლებად მიყვარდა. რომ არ მოგატყუოთ, უფრო მსტრესავდა, არ ვიცოდი რა მოხდებოდა. ახლა კი ვფიქრობ – რახან ასე ხდება, ესე იგი კარგთან ასოცირდება. ყველა სიახლე მახარებს: ახალ ხალხს რომ გავიცნობ, ახალ რაღაცებს რომ ვისწავლი, ახალ ქალაქში რომ ვიცხოვრებ. ვეცდები არ შევიცვალო. თან მიხარია და თან მანერვიულებს.

ახალ ქვეყანაში წასვლა მხოლოდ პროფესიული შესაძლებლობა არ არის. ჩნდება პასუხისმგებლობა ოჯახის, საკუთარი თავის და ქვეყნის წინაშე.

– წარმოუდგენელია მხოლოდ პროფესიაში ყოფნა. ზოგი დღე და ღამე სამსახურზე ფიქრობს. მე ასე არ შემიძლია. საჭიროა ოჯახი, მეგობრები, ურთიერთობები, ჰობი, განტვირთვა. ყოველთვის მიჭირდა იმასთან შეგუება, რომ შეიძლება ვიღაცას იმედი გავუცრუო. სადაც არ მივდივართ ქართველები, ყველგან წარმოვადგენთ ჩვენს ქვეყანას… ჩემს მომავალ უნივერსიტეტშიც ბევრი ქართველია. იმედია გავუმკლავდებით ამ ყველაფერს, რომ საქართველო კარგად წარმოვაჩინოთ. ამას ნამდვილად ვგრძნობ, ყველაზე მეტად, ოჯახისგან. მარტივი არ იყო მათთვის ჩემი გაშვება ახალ ქვეყანაში. მაქსიმალურად მინდა, ეს შესაძლებლობა გამოვიყენო. 

ოჯახში მეცნიერებისა და მედიცინის მიმართ ინტერესი უცხო არასდროს ყოფილა. მამა, გიორგი გოგნიაშვილი, ექიმია. მამის მხრიდან ბაბუა, ოთარ გოგნიაშვილი – „მეცხრე საავადმყოფოს” ფაქტობრივი დამფუძნებელი, ომარ ხუჯაძესთან ერთად. დედის მხრიდან ბაბუაც, ივანე ვერულაშვილი, ექიმია. თუმცა, ოჯახის ეს პროფესიული ისტორია მარიამისთვის წინასწარ განსაზღვრულ გზად არასდროს ქცეულა.

 – ბაბუას, მამაჩემის მხრიდან, პირადად არ ვიცნობდი, ჩემამდე გარდაიცვალა, მაგრამ ისტორიები ვიცი. გარდა პროფესიისა, საოცარი პიროვნება იყო… დედის მხრიდანაც ბაბუა ექიმია. არ ვიცი, ისტორიები ისეთი მესმის, ამაყი ვარ. შთამბეჭდავია ეს ჩემთვის. ბაბუაჩემმა რომ გაიგო ბიოლოგია-ქიმიის განხრით მინდოდა ჩაბარება, ძალიან გაუხარდა და ეგრევე წიგნები მირჩია წასაკითხად. ჩემი გამზრდელი ბებიაც, ნინიკო ჩხეიძე, ბიოლოგია, თუმცა თავიდან ყველას ძალიან გაუკვირდა ჩემი არჩევანი. ზეწოლა არ ყოფილა ოჯახის მხრიდან. რამდენჯერაც სხვა პროფესიაზე დავფიქრდი, ყოველთვის მხოლოდ დიდი მხარდაჭერა მქონდა. ბიოლოგიაში მომზადება ბოლო წელს დავიწყე, მას შემდეგ, რაც ამ ფაკულტეტზე ჩაბარება გადავწყვიტე. ძალიან მიხარია, რომ მომეცა შესაძლებლობა ეს საგანი ინგლისურად ბაბუაჩემის, ოთარ გოგნიაშვილისა და ჩვენი ოჯახის ახლო მეგობრისგან, ბუციკო ჩხარტიშვილისგან მესწავლა. ეს დიდი პასუხისმგებლობაც იყო და საოცარი გამოცდილებაც.  ეს მიმართულება რომ ავირჩიე, ჩემი მშობლები ცოტა სკეპტიკურად უყურებდნენ ჩემს არჩევანს. ბიძაჩემს რომ ჰკითხეს, რომელიც ჩემთვის ძალიან მისაბაძი და საამაყო ადამიანია (თვითონ ძალიან დაინტერესებულია ამ სფეროთი, ჰარვარდში და სტენფორდში იღებს სხვადასხვა კურსს), მან უთხრა, რომ ეს არის მომავლის პროფესია. ალბათ, მალე ხელოვნური ინტელექტი ჩაანაცვლებს ბევრ პროფესიას და ჩემი არჩევანი ძალიან მოეწონა. ჩემი მშობლებიც ცოტა დამშვიდდნენ. 

საბოლოოდ, სწორედ ამ თავისუფლებაში იპოვა საკუთარი მიმართულება. ეს ინტერესი ახლა უკვე გერმანიაში გაგრძელდება. იქ, სადაც პროფესიულ განვითარებასთან ერთად, ცხოვრების სრულიად ახალი ეტაპიც იწყება. ახალი უნივერსიტეტი მისთვის მხოლოდ აკადემიური გამოწვევა არ იქნება. შეიცვლება ყოველდღიურობა, გარემო, რომელშიც აქამდე ცხოვრობდა.

– “არ ჩამოხვიდე, იქ ჯობია”,- ჩემთვის ხშირად უთქვამთ ეს სიტყვები, მაგრამ ამ ქვეყანას ვინ ჰყავს, თუ არა ჩვენ! საქართველო არ უნდა დავივიწყოთ. მგონია, რომ ძალიან დიდი ნაწილი უნდა მივდიოდეთ იმისთვის, რომ აქ ჩამოვიდეთ, აქ ჩამოვიტანოთ ცოდნა, განათლება და გამოცდილება. თუ მარტო ერთი-ორი დაბრუნდება, პროგრესი არ იქნება, მაგრამ თუ ყველა კოლექტიურად დავბრუნდებით უცხოური განათლებით, ტექნოლოგიებით, მეთოდებით…. მნიშვნელოვან ცვლილებას ჩამოვიტანთ საქართველოში.

მარიამმა იცის, რომ წინ არაერთი გამოწვევა ელოდება – უცხო ენა, ახალი აკადემიური გარემო, ოჯახთან დაშორება და ახალი პასუხისმგებლობების აღება. თუმცა, ალბათ, სწორედ ეს ხდის დასაწყისს განსაკუთრებულად ამაღელვებელს. ჯერ არ იცი, რა შესაძლებლობებს გაგიხსნის და როგორი იქნება შენი ცხოვრების ის ეტაპი, რომელსაც დღეს პირველად იწყებ. ყველაფერი წინ არის!

ტექსტი: კესო ბოჭორიშვილი

ფოტო: ნათია ასანიძე

The post მარიამ გოგნიაშვილის დასაწყისი appeared first on City Magazine.

ქალაქში, სადაც სინათლე, არქიტექტურა, ხელოვნება და სიყვარული ერთმანეთში იკვეთება, იბადება Solférino Paris — პარფიუმერია, რომელიც სურნელზე მეტია.

ეს არის პარიზის შეგრძნება, გადმოტანილი ათ უნიკალურ არომატში — ათ განსხვავებულ ისტორიად, ემოციად და მოგონებად. სურნელებად, რომლებიც არ გკარნახობენ, ვინ უნდა იყო, არამედ გაძლევენ თავისუფლებას, იპოვო შენი საკუთარი პარიზი.

ესთეტიკური კოდები

Solférino Paris-ის ვიზუალურობას სამი მთავარი სიმბოლო განსაზღვრავს:

• მზე S10 ლოგოთი — „სინათლის ქალაქის“ ბრწყინვალების სიმბოლო;
• S10-ის ბეჭედი — ექსკლუზიური ხელწერა „სოლფერინოს ქუჩა 10-ის“ შესასვლელის მუქ მწვანე ტონალობაში;
• ჭადრაკისებრი ორნამენტი — პარიზული სასახლეების იატაკის საკულტო დეტალი.

არქიტექტურული დიზაინი

ვიზუალური კონცეფცია პარიზული სასახლეების ჰარმონიულ ხაზებს ეფუძნება. მომრგვალებული მინის ბოთლი ძალასა და სირბილეს შორის იდეალურ ბალანსს ქმნის, ხოლო ამოტვიფრული „S10“ ნიშანი, თავსახურის მზე და ყელზე შეკრული მწვანე ლენტი მას თავშეკავებულ ფუფუნებას სძენს.

შეფუთვაც არქიტექტურული სიზუსტით შეიქმნა: სუფთა ხაზები, ორმაგი რელიეფური ზოლები, „გროსგრენის“ ლენტი და უკანა მხარეს დატანილი პოეტური ილუსტრაციები თითოეული არომატის უნიკალურ პარიზულ სამყაროს წარმოაჩენს.

Solférino Paris ქმნის ქალაქის ნათელ სახეს, სადაც პირადი და უნივერსალური ერთმანეთს ხვდება — სივრცეს, სადაც თითოეული არომატი თქვენი მოგონებებისა და სურვილების ანარეკლია.

01 | RÊVERIE SUR SEINE — „ოცნება სენაზე“

Neroli Woody — ნეროლი და მერქნოვანი ნოტები

„სიმსუბუქის ჰიმნი, რომელსაც ნეროლის სიტკბო ქმნის — მიწვევა, რომ დაკარგოთ მდინარის სანაპიროზე გაცოცხლებულ მოგონებებში.“

მთავარი პარფიუმერი ნატალი ლორსონი არომატში ფორთოხლის ყვავილის მრავალფეროვან ხასიათს გვიჩვენებს. სინათლით სავსე სუნამო სალბისა და ნორჩი მანდარინის ენერგიული ნოტებით იხსნება — ზუსტად ისე, როგორც მდინარე სენაზე გადაქროლილი ნაზი, გრილი ნიავი.

თანდათანობით არომატი უფრო ღრმავდება: ამბროქსისა და მუშკის რბილი, თბილი აკორდები იღვიძებს და ქმნის შეგრძნებას, თითქოს ეს წამი სიზმარსა და რეალობას შორის გაჩერდა.

02 | 10, SOLFÉRINO — „სოლფერინოს 10“

Floral Rose — ყვავილოვანი ვარდი

მდინარე სენასა და სენ-ჟერმენის ხალხმრავალ ბულვარს შორის, სოლფერინოს ქუჩის 10 ნომერში მდებარე სასახლის დიდებული ფასადი თვალს პირველივე დანახვით იმპყრობს. ეს ისტორიული შენობა და მისი სინათლით სავსე ეზო ნამდვილი პარიზული ცხოვრების სტილს ასახავს — ადგილს, სადაც წარსულის მემკვიდრეობა და თანამედროვე ელეგანტურობა ერთმანეთს ხვდება.

„კლასიკური და ამავდროულად თანამედროვე — ეს დიდებული ვარდი ამ ისტორიული პარიზული სასახლისადმი მიძღვნილი პატივია.“ — ანტუან მეზონდიე.

ვარდი, როგორც მარადიული ყვავილი, იდეალურად გამოხატავს ამ ადგილის ისტორიას. მისი ნაზი ფურცლები ზამბახის პუდრისებრი აკორდებითა და ჩაის მსუბუქი ნოტებით ცოცხლდება. არომატი დროთა განმავლობაში კიდევ უფრო საინტერესოდ ვითარდება — ემატება ხილის ელფერები და თბილი, მერქნოვანი ბაზა, რაც მას თამამ და თანამედროვე ხასიათს სძენს.

03 | THÉ AU PALAIS ROYAL — „ჩაი პალე-როიალში“

Oolong Tea — ულუნგის ჩაი

სამეფო სასახლის გულში მშვიდი ელეგანტურობა სუფევს. მზის სინათლე კლასიკურ არქიტექტურას ეფინება, ბაღებსა და აუზებს ავსებს და გალერეების არკადებში ნაზად აღწევს. ამ მშვიდ სივრცეში დრო თითქოს ნელდება და საშუალებას გაძლევთ შეყოვნდეთ, რათა სინათლისა და ჩრდილების ცეკვით დატკბეთ.

„მნათობი არომატი, რომელიც ამ ისტორიული ადგილის მდიდრული ბაღების გარშემო, არკადების ქვეშ, მარტოობაში დალეულ ფინჯან ჩაის მოგვაგონებს.“ — ჟან-კრისტოფ ჰერო.

მუშკოვანი და მერქნოვანი ულუნგის ჩაი იდეალურად ასახავს ამ ადგილის ატმოსფეროს. სუნამო კაშკაშა ციტრუსის ნოტებით იხსნება — თითქოს სვეტებს შორის მზის სხივმა გაელვაო. ულუნგის ჩაის დახვეწილ ყვავილოვან აკორდებს ჟასმინის სითბო და ამბრეტის თესლის ნაზი, პუდრისებრი შტრიხები ამშვენებს, ხოლო ვეტივერისა და მუშკის რბილი ბაზა ამ მშვიდ, სიზმრისეულ შთაბეჭდილებას სრულყოფილად ასრულებს.

04 | FOLIES À MONTMARTRE — „მონმარტრის გიჟური ვნებები“

Black Leather — შავი ტყავი

საკრე-კიორის დიდებული ბაზილიკით დაგვირგვინებული მონმარტრი დღესაც იმ ბოჰემური სულით სუნთქავს, რომელიც ოდესღაც პიკასოს, მოდილიანისას და ტულუზ-ლოტრეკს შთააგონებდა. ეს არის უბანი, სადაც ყოველი კუთხე ისტორიას ჰყვება: ძველი წისქვილები, მყუდრო კაფეები, მხატვრების სახელოსნოები და პარიზის ულამაზესი ხედები ხელოვნებასა და თავისუფლების ჯადოსნურ აურას ერთიანად აცოცხლებს.

„ინტენსიური და ამოუცნობი — ეს არომატი პატივისცემაა იმ ადგილისადმი, რომელიც მთელი მსოფლიოს ხელოვანებს იზიდავდა და დღემდე უშრეტ შთაგონებად რჩება.“ — ჟორდი ფერნანდესი.

მონმარტრის თავისუფალი და შემოქმედებითი ხასიათი შავი ტყავის მდიდრულ ნოტებშია ასახული, რაც ნამდვილ პარიზულ ელეგანტურობას განასახიერებს. ამ თამამ აკორდებს ვარდის აბსოლუტისა და ესენციის სიღრმე ამშვენებს, ხოლო საკმეველი და ბენზოინი კომპოზიციას თბილ, გრძნობად ბრწყინვალებას მატებს.

ეს არის არომატი, რომელიც ამ არტისტული უბნის ჯადოქრობას თითქმის მარადიულ, დახვეწილ შლეიფად ტოვებს.

05 | UN SAMEDI À PARIS — „შაბათი დღე პარიზში“

Woody Gourmand — მერქნოვანი გურმანი

იქ, სადაც კულტურა, არქიტექტურა და ფუფუნება ერთიანდება, ეიფელის კოშკის გარემო ულამაზეს პარიზულ ზღაპარს ემსგავსება. ტროკადერო, ალექსანდრე III-ის ხიდი თუ მარსის ველი — ყოველი კუთხიდან „რკინის ლედის“ ახალი, შთამბეჭდავი ხედი იშლება, ირგვლივ მდებარე კაფეები კი სიცოცხლით დუღს.

„ეს არის ელეგანტური განებივრება — მიწვევა, რომ შუადღისას პარიზის ქუჩებში უბრალოდ ისეირნოთ.“ — ტანგი გენე.

არომატი შავი პილპილისა და ილის (კარდამონის) ენერგიული ნოტებით იხსნება. სეირნობისას, თანდათან იღვიძებს კედრისა და სანდალოზის ხის თბილი, ხავერდოვანი აკორდები.

კომპოზიცია ტკბილი ვანილისა და ტონკას მარცვლების რბილი ნარევით გვირგვინდება — ზუსტად ისე, როგორც ეიფელის კოშკის ხედით ტკბობისას მყუდრო კაფეში მოწყობილი სასიამოვნო შესვენება.

06 | PARIS RADIEUX — „ბრწყინავი პარიზი“

White Floral — თეთრი ყვავილოვანი

პარიზის ცის ქვეშ ეტუალის მოედანი მბზინავ ძვირფას ქვასავით კაშკაშებს. ის ქალაქის დიდებულებასა და ელეგანტურობას განასახიერებს. თორმეტი გამზირის გადაკვეთით შექმნილი ეს სივრცე ვარსკვლავს მოგვაგონებს, რომლის ცენტრშიც შანზ-ელიზეს მონუმენტური მცველი — ტრიუმფალური თაღი ამაყად დგას.

„ეტუალის მოედნის სინათლე, ფუფუნება და სიუხვე — გარდასახული თეთრი ყვავილების გამორჩეულ კომპოზიციაში.“ — იან ვასნიე.

ამ ბრწყინვალე ხასიათს გარდენია განასახიერებს, რომელიც თავის სპეტაკ ფურცლებს შლის და თითქოს მთელ პარიზს ანათებს. მის სიგრილეს ჟასმინი კიდევ უფრო აღრმავებს, ხოლო ცოცხალი ციტრუსის ნოტები არომატს განსაკუთრებულ შუქს მატებს.

ეს სინათლე დიდხანს რჩება კანზე — გამყარებული კედრის სიძლიერითა და ვანილის ნაზი სირბილით. PARIS RADIEUX ელეგანტურობის სიმბოლოა, ისევე როგორც ტრიუმფალური თაღი, რომელმაც პარფიუმერს ეს შთაგონება აჩუქა.

07 | MINUIT RUE PRINCESSE — „შუაღამე პრინცესას ქუჩაზე“

Oud Ambery — ქარვისა და უდის არომატი

წყნარი და შეუმჩნეველი, პრინცესას ქუჩა დამალული საიდუმლოსავით იკვლევს გზას სენ-ჟერმენ-დე-პრეს გულში. დაღამებასთან ერთად ქუჩა გამოცოცხლებას იწყებს, ლამპიონები მას ოქროსფრად ნაზად ანათებს. კაფეების კარები ფართოდ იღება და თბილ საღამოს ჰაერში მუსიკისა და სიცილის ნაკადს უშვებს. საათების სვლასთან ერთად რიტმი იმატებს და სენ-ჟერმენი სიცოცხლით ფეთქვას იწყებს. პრინცესას ქუჩა ენერგიის კორიანტელად, თავისუფლების სურნელით გაჟღენთილ დღესასწაულად გარდაიქმნება. აქ ყოველი მომენტი ცოცხალია, თითქოს პარიზის გულში გაშლილი ცხადი სიზმარი იყოს.

„ეს მდიდრული სურნელი იმ წვეულების სივრცის არსია, სადაც ცეკვის ნაბიჯები გრანდიოზული აპარტამენტების კეთილშობილ ხის იატაკზე ექოდ გაისმის.“ — კორალი სპიში და ფაბრის პელეგრენი.

მერქნის ლიქიორივით შექმნილი ეს კომპოზიცია პარფიუმერიის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდრული ინგრედიენტის ახლებურ ინტერპრეტაციას გვთავაზობს. უდის ინტენსიური სიმდიდრე თანდათან იშლება, რასაც ნაზად არბილებს ხავერდოვანი ფინიკი. მისი სენსუალურობა მგზნებარე ზაფრანისა და სიროფისებრი დავანას რიტმზე ფეთქავს. ძვირფასი მერქანი და ვანილი ხაზს უსვამს მათ მაგნეტიზმს და სენ-ჟერმენ-დე-პრეს გულში შთამბეჭდავი საღამოს დაპირებას ქმნის.

08 | UN BAISER PLACE VENDÔME — „კოცნა ვანდომის მოედანზე“

Sandalwood Orris — სანდალ-ზამბახოვანი

დახვეწილი შენობებითა და არკადებით გარშემორტყმული ვანდომის მოედანი მშვიდი ფუფუნების შეგრძნებას ქმნის. ლეგენდარული საიუველირო სახლებისა და ისტორიული სასახლეების გარემოცვაში დრო თითქოს ნელდება — ეს სამეფო სივრცე იდეალური სცენაა რომანტიკული სეირნობისთვის, რომელიც ქალაქის ოქროსფერ სიმშვიდეში ნაზი კოცნით იბეჭდება.

„მინდოდა დამეჭირა პაემნის რომანტიკა პარიზის ყველაზე მდიდრულ და გამორჩეულ ადგილას.“ — შიამალა მეზონდიე.

არომატის გული სანდალოზის ხის ძვირფასი, კრემისებრი დუეტია. მას ზამბახის პუდრისებრი აკორდები და მუშკოვანი ნოტები ერწყმის, რაც პირველი პაემნის სიახლესა და მყუდრო განწყობას ირეკლავს.

ტონკას მარცვლები და საკმევლის მსუბუქი შტრიხები არომატს იდუმალ აურასა და ვნებიან სიღრმეს მატებს — ზუსტად ისე, როგორც დაუვიწყარი პარიზული ამბორი.

09 | COUP DE FOUDRE QUAI VOLTAIRE — „სიყვარული პირველი დანახვით ვოლტერის სანაპიროზე“

Ambery Woody — ამბრის მერქნოვანი

ლუვრისა და ორსეს მუზეუმებს შორის, ვოლტერის სანაპირო მშვიდი ოცნებასავით გასდევს მდინარე სენას. მზით გათბობილი ქვის სითბო, წყლის ნაზი რიტმი და ისტორიული კაფეების მარადიული შარმი დროში შეჩერებულ განწყობას ქმნის. ამ პოეტურ ადგილას ჰაერი თითქოს სიყვარულისა და ახალი გრძნობების მოლოდინით სუნთქავს.

„მინდოდა სრულყოფილად გადამეცი პირველი დანახვით სიყვარულის ემოცია ამ ლეგენდარულ სანაპიროზე, სადაც ფონად ორსეს მუზეუმი და მდინარე სენა გვევლინება.“ — ანნ ფლიპო.

ეს არომატი პირველი დანახვით სიყვარულის სურნელოვანი სიმბოლოა, სადაც ამბრი თავის ყველაზე მიმზიდველ ხასიათს ავლენს. ბერგამოტისა და ჟასმინის კაშკაშა აფეთქება არომატს სინათლით ავსებს.

თანდათანობით სანდალოზის ხე და ბენზოინი ერთმანეთს ჰარმონიულად ერწყმის, ტონკას მარცვლების თბილ სიღრმეში ეშვება და ქმნის ემოციას, რომელიც გულში დიდხანს რჩება.

10 | L’ÉTÉ AVENUE GABRIEL — „ზაფხული გაბრიელის გამზირზე“

Fruity Suede — ხილისა და ზამშის არომატი

ხეებით გარშემორტყმული გაბრიელის გამზირი თანხმობის მოედნიდან შანზ-ელიზეს ბაღებისაკენ მიემართება. მზის სითბო პარიზულ ფასადებს ეცემა, ნაზი ნიავი ფოთლებში დაქრის და ზაფხულის მსუბუქ სურნელს ავრცელებს. ქალაქის ხმაურისგან მოშორებით, ეს მშვიდი გამზირი პარიზის უფრო ინტიმურ, სიმშვიდით სავსე მხარეს წარმოაჩენს.

„სრულყოფილი ჰარმონია ოქროსფერი ქლიავის ზაფხულის სიამოვნებასა და მდიდრული ტყავის ფუფუნებას შორის.“ — ამანდინ კლერკ-მარი.

ამ მზიან გამზირზე მირაბელის წვნიანი ქლიავის ნოტები ზაფხულის სიტკბოს ზეიმობს. არომატის ყვავილოვან გულში ზამბახი და სენსუალური ჟასმინი ცოცხლდება, რაც ფოთლების მსუბუქ შრიალს მოგვაგონებს.

მდიდრული ზამშისა და მერქნოვანი აკორდები კომპოზიციას განსაკუთრებულ დახვეწილობასა და ჯადოსნურ ხელწერას ანიჭებს. გაბრიელის გამზირი პარიზული ზაფხულის იმ განწყობას იჭერს, სადაც თითოეული წამი ნამდვილი სიამოვნებაა.

Solférino Paris  არომატების შეძენა შესაძლებელია „ვულე ვუ“ – ს პარფიუმერულ მაღაზიათა ქსელში

ონლაინ მაღაზიაში:  https://voulez-vous.ge/

Facebook : Voulez-Vous • ვულე ვუ 

Instagram: Voulez_Vous_perfumery

The post პარფიუმერული ქსელი Voulez-Vous • ვულე ვუ წარმოგიდგენთ appeared first on City Magazine.

თავად სიტყვა – როუმინგი ხშირად ძვირ და რთულად გასააქტიურებელ სერვისთან ასოცირდება. “სელფის” მომსახურება ამ აზრს შეგაცვლევინებთ. სამოგზაუროდ N1 ქსელი, “სელფი” ყველაზე მოსახერხებელ პირობებს გთავაზობთ.

ინტერნეტი ამოიწურა? კავშირი მაინც არის!  

“სელფის”  როუმინგის ერთ-ერთი მთავარი უპირატესობა ისიც არის, რომ ინტერნეტპაკეტის ამოწურვის შემდეგაც მომხმარებელი ინარჩუნებს წვდომას ყველაზე საჭირო აპლიკაციებსა და სერვისებზე –  Google Maps, Uber, Bolt, WhatsApp chat, Messenger chat და MyCellfie. ეს ნიშნავს, რომ ახალ ქალაქში ორიენტაცია, ტრანსპორტის გამოძახება და ახლობლებთან კომუნიკაცია ხელმისაწვდომი რჩება მაშინაც კი, როდესაც ინტერნეტპაკეტზე მეგაბაიტები ამოწურულია. შედეგად, მომხმარებელს არ უწევს ინტერნეტის მუდმივი კონტროლი და შეუძლია მეტი ყურადღება დაუთმოს მოგზაურობას.  

საუკეთესო ტარიფები და საიმედო მომსახურება

არანაკლებ მნიშვნელოვანია მოქნილი ტარიფებიც. “სელფის” როუმინგის პაკეტი “ევროპა” მომხმარებელს შესაძლებლობას აძლევს მოგზაურობის ხანგრძლივობისა და ინტერნეტის მოხმარების მიხედვით შეარჩიოს სასურველი მოცულობა: 

• 1 GB ₾8 

• 3 GB ₾20

• 5 GB ₾28 

• 10 GB ₾52 

“სელფის” როუმინგი უამრავ ქვეყანას ფარავს და თითოეულში ყველაზე საიმედო და მრავალრიცხოვანი პარტნიორები ჰყავს. შესაბამისად, მომსახურების ხარისხიც მოწოდების სიმაღლეზე დაგხვდებათ.

The post “სელფის“ როუმინგით კავშირზე მაშინაც იქნები, როცა მეგაბაიტები ამოგეწურება appeared first on City Magazine.

სითი სალეჰ ალშაიას (Alshaya Group-ის Starbucks-ის მიმართულების პრეზიდენტი) და ფიგენ ილგაზს (Starbucks ევრაზიის უფროსი ვიცე-პრეზიდენტი) ესაუბრა.

ბატონო ალშაია, Alshaya Group ევრაზიასა და ახლო აღმოსავლეთში Starbucks-ის 2000-ზე მეტ ლოკაციას მართავს. რა ადგილი უჭირავს საქართველოს თქვენს გლობალურ პორტფელში და რატომ გადაწყვიტეთ ამ ბაზარზე შემოსვლა სწორედ ახლა?

საქართველო ჩვენი ზრდის გზაზე მნიშვნელოვან ეტაპს წარმოადგენს. მიუხედავად იმისა, რომ Starbucks-ს წარმატებით ვმართავთ ევრაზიისა და ახლო აღმოსავლეთის მრავალ ბაზარზე, სრულიად ახალ ქვეყანაში შესვლა ყოველთვის მნიშვნელოვანი მომენტია. საქართველოს განვითარებას რამდენიმე წელია თვალს ვადევნებთ და დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩვენზე მისმა ეკონომიკურმა დინამიკამ, საინვესტიციო კლიმატმა და ცოცხალმა სამომხმარებლო კულტურამ. ასევე დავინახეთ ძლიერი კავშირი Starbucks-სა და საქართველოში დამკვიდრებულ საკაფეო კულტურას შორის. დრო სწორად შერჩეულად მოგვეჩვენა, რადგან გვჯერა, რომ საქართველო ზრდის საინტერესო ფაზაში შედის, და გვსურდა ამ გზის ნაწილი ვყოფილიყავით. აქ უზარმაზარ გრძელვადიან პოტენციალს ვხედავთ — არა მხოლოდ Starbucks-ისთვის, არამედ უფრო ფართო საინვესტიციო და პარტნიორული შესაძლებლობებისთვისაც.

ამ პროექტის განხორციელებაში რამდენიმე სახელმწიფო უწყება და საელჩო იყო ჩართული. რამდენად რთული და ხანგრძლივი იყო მოლაპარაკებების პროცესი და რა როლი ითამაშა ამ მხარდაჭერამ ბრენდის შემოსვლაში?

გლობალური ბრენდის ახალ ბაზარზე გაშვება არასდროს არის ხანმოკლე პროცესი. ის მოითხოვს საჯარო და კერძო მხარეების შეთანხმებულ მუშაობას, გრძელვადიან ვალდებულებას და საერთო ხედვას. ძალიან ვაფასებთ საქართველოს მთავრობის, საინვესტიციო სააგენტოს, ეკონომიკის სამინისტროს, საგარეო საქმეთა სამინისტროს, ქუვეითში საქართველოს საელჩოსა და ყველა იმ პარტნიორის წვლილს, ვინც ამ გზაზე მხარი დაგვიჭირა. მთელი პროცესის განმავლობაში ჩვენზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა პროფესიონალიზმმა და საერთაშორისო ინვესტიციების მოზიდვისადმი გულწრფელმა ერთგულებამ. მათმა მხარდაჭერამ საკვანძო როლი ითამაშა იმაში, რომ მრავალწლიანი მსჯელობა წარმატებულ საბაზრო შემოსვლად ქცეულიყო. საქართველომ აჩვენა, რომ ის ღიაა, ამბიციურია და მზადაა, მსოფლიო დონის საერთაშორისო ბრენდები მიიღოს.

Starbucks-ს მსოფლიოში 40 000-ზე მეტი ფილიალი აქვს. თქვენი მრავალწლიანი გამოცდილებიდან გამომდინარე, რა არის მთავარი გამოწვევა ბრენდის სრულიად ახალ ქვეყანაში დამკვიდრებისას და როგორ უმკლავდება Alshaya Group ამ გამოწვევებს?

ყველაზე დიდი გამოწვევა მაღაზიის გახსნა არ არის. ყველაზე დიდი გამოწვევა ის არის, რომ Starbucks-ის გამოცდილება პირველივე დღიდან ზუსტად ისე მიაწოდო მომხმარებელს, როგორც ის ამას ელოდება. მომხმარებელი, რომელიც Starbucks-ში ლონდონში, დუბაიში, სტამბოლში თუ ნიუ-იორკში ნამყოფია, თბილისის Starbucks-ში შესვლისას იმავე ერთგულებას უნდა გრძნობდეს ხარისხის, სტუმართმოყვარეობისა და ადამიანური კავშირის მიმართ. მრავალ ქვეყანაში Starbucks-ის მართვის გამოცდილება საშუალებას გვაძლევს, გლობალური სტანდარტები ადგილობრივ ექსპერტიზას შევუთავსოთ. დიდ ინვესტიციას ვდებთ ტრენინგში, ადამიანების განვითარებასა და საოპერაციო სრულყოფილებაში, რათა ყოველი ახალი ბაზარი სწორი საფუძვლით დაიწყოს. ამავდროულად, ყურადღებით ვუსმენთ ადგილობრივ მომხმარებლებს, რადგან ყველა ბაზარს საკუთარი კულტურა და იდენტობა აქვს.

როგორია თქვენი გრძელვადიანი ხედვა საქართველოსთვის? არის თუ არა Axis Towers-ში პირველი ფილიალის გახსნა ქართულ ბაზარზე მასშტაბური საინვესტიციო ტალღის დასაწყისი?

რა თქმა უნდა. Axis Towers მხოლოდ ჩვენი გზის დასაწყისია საქართველოში. ამ ბაზარზე გრძელვადიანი პერსპექტივითა და მისი მომავლის მტკიცე რწმენით შემოვედით. ჩვენი ამბიციაა, Starbucks თანმიმდევრულად გავაფართოოთ მთელი ქვეყნის მასშტაბით, შევქმნათ ახალი სამუშაო ადგილები, განვავითაროთ ადგილობრივი ტალანტი და აქტიური წვლილი შევიტანოთ საქართველოს საცალო ვაჭრობისა და სასტუმრო-სარესტორნო სექტორების განვითარებაში. გახსნის შემდეგ მიღებული გამოხმაურება გვამხნევებს და გვჯერა, რომ ზრდისთვის მნიშვნელოვანი სივრცე არსებობს. ინვესტიციების გაგრძელებასთან ერთად, ჩვენი მიზანია, ავაშენოთ მდგრადი ბიზნესი, რომელიც ღირებულებას შეუქმნის მომხმარებლებს, პარტნიორებსა და მთლიანად ქართულ ეკონომიკას.

სავარაუდოდ, გახსნის დღეს ემოციებს თვალს ადევნებდით. პირადად თქვენთვის რა არის მთავარი სიხარული ამ ბაზარზე შემოსვლისას და რა იქნება იმის ნიშანი, რომ საქართველომ Starbucks ნამდვილად შეიყვარა?

ყველაზე სასიხარულო მომენტი იყო იმ მომხმარებელთა ენთუზიაზმის ხილვა, რომლებიც Starbucks-ის საქართველოში შემოსვლას ელოდნენ. ადამიანები ფოტოებს იღებდნენ, საკუთარ შთაბეჭდილებებს აზიარებდნენ და გახსნას გულწრფელი აღფრთოვანებით ზეიმობდნენ. ასეთი მომენტები გვახსენებს, რომ Starbucks ყავაზე ბევრად მეტია — ეს არის კავშირების შექმნა და ყოველდღიური, აზრიანი გამოცდილებები. ჩემთვის წარმატების ნამდვილი ნიშანი იქნება ის, როცა Starbucks საქართველოში ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილი გახდება. როცა ადამიანები ჩვენს ყავის სახლებს მეგობრებთან შესახვედრად, სასწავლად, სამუშაოდ ან უბრალოდ ერთად დროის გასატარებლად აირჩევენ, მაშინ გვეცოდინება, რომ საზოგადოების სანდო და დაფასებულ ნაწილად ვიქეცით.

ქალბატონო ილგაზ, თქვენ სიღრმისეულად იცნობთ ევრაზიის რეგიონს (თურქეთი, ყაზახეთი, აზერბაიჯანი). თქვენი დაკვირვებით, როგორ შეედრება ქართველი მომხმარებელი მეზობელი ქვეყნების მომხმარებლებს და რა მოლოდინები გაქვთ ქართული ბაზრის მიმართ?

ვფიქრობ, სხვადასხვა ბაზრის მომხმარებელთა პირდაპირი შედარება რთულია, რადგან ყველა ქვეყანას საკუთარი უნიკალური კულტურა, ჩვევები და სამომხმარებლო ქცევა აქვს. თუმცა ერთ-ერთი პირველი, რაც ქართველ მომხმარებლებში თვალში გხვდება, ხარისხისა და ავთენტური გამოცდილების დაფასებაა. ევრაზიის მრავალი ბაზრის მსგავსად, ყავას აქ მნიშვნელოვანი სოციალური როლი აქვს — ადამიანებს უყვართ შეკრება, ერთად დროის გატარება და ურთიერთობების შენება საკვებსა და სასმელზე. ეს ღირებულებები ბუნებრივად ეხმიანება Starbucks-ის გამოცდილებას. ამავდროულად, ქართველი მომხმარებლები ძალიან ჩართულები, ცნობისმოყვარეები და საერთაშორისო სამყაროსთან დაკავშირებულები არიან. გვჯერა, რომ ეს კომბინაცია Starbucks-ისთვის მყარ საფუძველს ქმნის, ხოლო გახსნის შემდეგ მიღებულმა პოზიტიურმა გამოხმაურებამ ბაზრისადმი ჩვენი ნდობა კიდევ უფრო განამტკიცა.

თბილისში ყავის ინდუსტრია და ადგილობრივი საკაფეო კულტურა საკმაოდ სწრაფად ვითარდება. თქვენი აზრით, რა უნიკალურ ღირებულებას სძენს Starbucks თბილისს და როგორ აპირებთ პოზიციონირებას ამ კონკურენტულ გარემოში?

თბილისს უკვე აქვს ცოცხალი საკაფეო კულტურა და ამას გამოწვევად კი არა, დადებით ფაქტორად აღვიქვამთ. Starbucks-ს მოაქვს გლობალურად აღიარებული გამოცდილება, რომელიც პრემიუმ ხარისხის ყავაზე, ხელნაკეთ სასმელებზე, პერსონალიზაციასა და მომხმარებელთან გულწრფელ კავშირზეა აგებული. ჩვენ ადგილობრივი საკაფეო კულტურის ჩანაცვლებას არ ვცდილობთ — გვსურს, მისი ნაწილი გავხდეთ. როგორც Alshaya Group Starbucks, ჩვენი ფოკუსია თანმიმდევრული ხარისხის, აზრიანი მომხმარებლის გამოცდილებისა და თბილი, მიმზიდველი გარემოს შექმნა, სადაც ადამიანებს შეუძლიათ ურთიერთობა, მუშაობა, დასვენება და ერთად დროის გატარება. გვჯერა, რომ ეს თვისებები Starbucks-ს საშუალებას მისცემს, გამორჩეული ადგილი დაიმკვიდროს თბილისის განვითარებად ყავის სცენაზე.

პირველი ფილიალისთვის Axis Towers შეირჩა. რატომ იქცა სწორედ ეს პროექტი ბრენდის „სავიზიტო ბარათად” საქართველოში და რას სთავაზობს ეს კონკრეტული სივრცე თბილისელ ყავის მოყვარულებს?

როგორც პირველი Starbucks საქართველოში, გვინდოდა ლოკაცია, რომელიც თანამედროვე თბილისის ენერგიასა და ამბიციას აირეკლავდა. Axis Towers-მა შემოგვთავაზა ხილვადობის, ხელმისაწვდომობისა და ძლიერი არქიტექტურული იერსახის ერთობლიობა. ეს არის გამორჩეული, ღირსშესანიშნავი ადგილი, რომელიც თანაბრად იზიდავს ადგილობრივ მოსახლეობას, პროფესიონალებსა და სტუმრებს. გვინდოდა, ჩვენს პირველ მაღაზიას ბაზარზე ძლიერი შესავალი გაეკეთებინა და მომხმარებლისთვის პირველივე დღიდან Starbucks-ის სრული გამოცდილება შეეთავაზებინა. ამ მიზნის მისაღწევად Axis Towers იდეალური ადგილი იყო.

 Starbucks-ის ძირითადი ფილოსოფია „მესამე ადგილის” კონცეფციას ეყრდნობა — სივრცეს სახლსა და სამსახურს შორის. როგორ მომზადდა ადგილობრივი გუნდი, რათა ეს უნიკალური ატმოსფერო და სტანდარტი თბილისში ზუსტად ყოფილიყო გადმოტანილი?

„მესამე ადგილის” ფილოსოფია ყველაფრის გულშია, რასაც ვაკეთებთ. ეს არის იდეა, რომ Starbucks უნდა იყოს თბილი, მიმზიდველი სივრცე სახლსა და სამსახურს შორის, სადაც ყველა თავს მიკუთვნებულად გრძნობს. იმისთვის, რომ ეს გამოცდილება საქართველოში მოგვეტანა, გახსნამდე დიდი ინვესტიცია ჩავდეთ პარტნიორების (თანამშრომლების) ტრენინგში. პროგრამა მოიცავდა სასმელების მომზადების ოსტატობას, მომხმარებელთა მომსახურებას, საოპერაციო სრულყოფილებას და, რაც მთავარია, ადამიანურ კავშირს. წარმოუდგენლად ვამაყობ ადგილობრივი გუნდით — მათ Starbucks-ის კულტურა ენთუზიაზმით მიიღეს და გამოცდილებას საკუთარი სითბო და სტუმართმოყვარეობა შემატეს. მრავალი თვალსაზრისით, საქართველოში სტუმრის მიღების ძლიერი კულტურა იდეალურად ეხმიანება იმ ღირებულებებს, რომლებსაც Starbucks წარმოადგენს.

მთელ მსოფლიოში ადამიანებს უყვართ Starbucks-ის კრუასანები და მაფინები. თქვენი პირადი აზრით, აქვს თუ არა რომელიმე ცნობილ ქართულ ტკბილეულს პოტენციალი, Starbucks-ის ვიტრინაზე აღმოჩნდეს?

როგორც Alshaya Group Starbucks, თავიდანვე გვსურდა, პატივი გვეცა და წარმოგვეჩინა საქართველოს მდიდარი კულინარიული კულტურა და არა უბრალოდ საერთაშორისო მენიუ შემოგვეტანა ბაზარზე. სწორედ ამიტომ ჩვენს კვების შეთავაზებაში ისეთი საყვარელი ადგილობრივი კერძები შევიტანეთ, როგორიცაა ხაჭაპური და ლობიანი. გახსნის შემდეგ ქართველი მომხმარებლებისგან უამრავი დადებითი გამოხმაურება მივიღეთ როგორც სოციალურ ქსელებში, ისე უშუალოდ მაღაზიაში. ადამიანებმა გულწრფელად დააფასეს, რომ ნაცნობი ადგილობრივი გემოები Starbucks-ის გამოცდილების გვერდით იყო წარმოდგენილი. ვფიქრობ, ეს მნიშვნელოვან რამეს გვაჩვენებს: მომხმარებლებს მოსწონთ გლობალური ბრენდები, მაგრამ ისინი ასევე აფასებენ ბრენდებს, რომლებიც ადგილობრივ ტრადიციებსა და კულტურას პატივს სცემენ. საქართველოში ზრდის გაგრძელებასთან ერთად, კვლავ მოვუსმენთ ჩვენს მომხმარებლებს და გამოვიკვლევთ შესაძლებლობებს, რომ Starbucks-სა და ქართულ გემოვნებას შორის აზრიანი კავშირები შევქმნათ. ჩემთვის გახსნის ერთ-ერთი ყველაზე სასიამოვნო მხარე იყო იმის ხილვა, რომ მომხმარებლებმა ეს ძალისხმევა შენიშნეს და დააფასეს. ეს ადასტურებს, რომ Starbucks-ს შეუძლია, ერთდროულად იყოს გლობალურად თანმიმდევრული და ადგილობრივად რელევანტური.

ტექსტი: მარიკა ხოფერია

The post Starbucks-ის ქართული თავგადასავალი იწყება appeared first on City Magazine.

იმ საღამოს  კარნეგი ჰოლის  სცენაზე სუხიშვილების საოცარი პროგრამა მიმდინარეობდა, დარბაზში კი, 2800 სტუმარი ქართული ცეკვით  ტკბებოდა. 

რამდენიმე წლის წინ ამერიკაში ჩასული ქართველი გოგოსთვის ეს მხოლოდ წარმატებული ღონისძიება არ ყოფილა. ეს იყო პასუხი კითხვაზე – და მერე? კითხვაზე, რომელიც საქართველოში წარმატებული კარიერის, ტელევიზიის, დიდი პროექტებისა და პროფესიული მიღწევების შემდეგ, საკუთარ თავს დაუსვა და რომელმაც საბოლოოდ ნიუ-იორკამდე მიიყვანა. 

პრესის ჟურნალისტი ვარ 17 წლიდან. შემდეგ ეს გამოცდილება პროდიუსინგსა და პროდაქშენში გადავიტანე. ჩავერთე PR-სა და მარკეტინგში.  ამერიკაში წასვლამდე არხის გაყიდვების ხელმძღვანელი ვიყავი. კარიერულად საკმაოდ მაღალ საფეხურს მივაღწიე, მაგრამ სწორედ მაშინ შემეშინდა გაჩერების. ვეღარ ვხედავდი რა უნდა ყოფილიყო ჩემი შემდეგი ნაბიჯი და საკუთარ თავს ერთი კითხვა დავუსვი – „მერე?“ სწორედ ამ კითხვამ მიმაღებინა ამერიკაში წასვლის გადაწყვეტილება. ამას დაემთხვა არასტაბილური გარემო, რომელმაც კიდევ უფრო მკაფიოდ დამანახა, რომ მიუხედავად ამდენი შრომისა, ჩემი კარიერა და მომავალი ბოლომდე ჩემზე აღარ იყო დამოკიდებული.

ჩემი ძმა ამერიკაში სწავლობდა და პირველად მასთან ჩავედი. ერთი თვე გავატარე ჯერ ჩიკაგოში, შემდეგ ნიუ-იორკში. სწორედ მაშინ მივხვდი, რომ ამერიკა არ არის ოცნებების ასრულების ქვეყანა იმ გაგებით, როგორც ხშირად არის რომანტიზებული. ეს არის ქვეყანა, სადაც მთლიანად საკუთარ თავზე ხარ დამოკიდებული და საბოლოოდ იღებ იმას, რასაც შენი შრომით იმსახურებ. უამრავ ქვეყანაში ვიყავი ნამყოფი და ევროპაც ძალიან მიყვარდა, მაგრამ ამერიკაში პირველად გამიჩნდა განცდა, რომ აქ ჩემი მომავალი მხოლოდ ჩემს ადაწყვეტილებებსა და ძალისხმევაზე იქნებოდა დამოკიდებული. ჩამოსვლიდან მალევე პანდემია დაიწყო. თავის გადასარჩენად ყველანაირ სამსახურში ვიმუშავე. ესეც ამერიკის რეალობის ნაწილია, ყოველდღე გადარჩენის რეჟიმში ხარ. თუმცა ამ რუტინამ არ უნდა მოგწყვიტოს მთავარს, რისთვის მოხვედი და რისი შექმნა გინდა.

სხვათა შორის, EMOLAS-ს სახელი და ისტორია ინტერვიუსთვის მომზადებისას სრულიად შემთხვევით გავიგე. მეგობარმა მითხრა, „ემოლასი“ ხომ უბრალოდ ამობრუნებული „სალომეა“-ო. ამიტომაც, ვკითხე ჩემს გმირს, სალომეს, როგორ გაჩნდა სახელის იდეა. 

რუსთავი 2-ში რომ დავიწყე მუშაობა, პატარა ვიყავი. ისეთი პერიოდი მქონდა ცხოვრებაში, ყველაფერი თავდაყირა რომ გაქვს. Facebook -ზე ამოყირავებული პროფილის სურათი დავაყენე, სახელიც ამობრუნებული დავიწერე -ემოლასი. ასე, თითქოს, მოცემულობასთან შესაბამისობაში ვიყავი და იმის შემდეგ, გავხდი „ემოლასი“. ყველა ამ სახელს მეძახდა და ამერიკაში ჩამოსვლის შემდეგაც, ჩემს კომპანიას დაუფიქრებლად Emolas Corporation დავარქვი. ახლა ცოტა მერიდება, New York times-თან ინტერვიუში მკითხეს, რატომ აირჩიე ეს სახელიო და ისე შემრცხვა, ალბათ, რაღაც განსაკუთრებულ ისტორიას ელოდნენ და სინამდვილეში ასეთი მარტივი და მინიმალისტური აღმოჩნდა. თუმცა, წლების განმავლობაში, ამ სახელმა ჩემთან ერთად იმდენი რამ გამოიარა, რომ მისი შეცვლა არც მიფიქრია. ერთი შეხედვით უბრალო ისტორიაა, მაგრამ ჩემთვის ძალიან დიდი შინაარსის მატარებელია. თან, თუ დავფიქრდებით, სამყაროც ხომ რაღაცნაირად ამოყირავებულია. არც ახლა მაქვს შეგრძნება, რომ თავით მაღლა ვდგავარ, პირიქით, მგონია, რომ ყველა ჩვენგანი რაღაც გაგებით თავდაყირა დავდივართ. ჰოდა, უკვე 15 წელია „ემოლასი“ ვარ და ეს სახელი ყველგან ჩემთან ერთად იქნება.

თქვენი პროექტები და პორტფოლიო ძალიან მრავალფეროვანია. რა არის მთავარი კრიტერიუმი, რომლის მიხედვითაც წყვეტთ ვის და რას წარუდგენთ მაყურებელს?

ჩემთვის მთავარია ჩვენი ქვეყანა ზუსტად იმ მრავალფეროვნებით წარვუდგინოთ საერთაშორისო მაყურებელს და უდიდეს აუდიტორიას, როგორიც რეალურად არის. აბსოლუტურად ყველა მიმართულებას მოვიცავთ.. კონცერტები ხომ თავისთავად, მუსიკა, ცეკვა, ბალეტი, თეატრი. გარდა ამისა,  ჩვენ ვაკეთებთ მიღებებს, სადაც ქართულ ღვინოს წარმოვადგენთ. ამასთან ერთად, ყველა ღონისძიების შემდეგ ქართველი ახალგაზრდა არტისტების ელექტრონული მუსიკის საღამოები გვაქვს. როდესაც ქართული სპექტაკლის – “მოახლეების” წარდგენა დავაანონსეთ, საოცარი გამოხმაურება მოჰყვა ამას.

ეს მხოლოდ თეატრისა და სანახაობის დამსახურება არ არის. ამ სპექტაკლში სამი ვარსკვლავი მონაწილეობს – ნინო კასრაძე, ნატო მურვანიძე, ბაია დვალიშვილი. ამხელა გამოხმაურება მათი სწორი სამოქალაქო და საზოგადოებრივი პოზიციის დამსახურებაა. იმდენად ღირსეული მოქალაქეები არიან, ისეთ მნიშვნელოვან მესიჯებს ატარებენ, რომ  ხალხის რეაქცია ამ არტისტების დამსახურებაც არის, რადგან პირველ რიგში, არიან ნამდვილი, ღირსეული მოქალაქეები. ჩვენ საერთო ფასეულობების მქონე ხელოვანებთან, არტისტებთან, ადამიანებთან ვთანამშრომლობთ და მათთვის გავაკეთებთ ყველაფერს, რომ საუკეთესო შედეგი დავდოთ. 

სალომე, რა არის შენი და Emolas Corporation-ის მთავარი მისია?

სანამ ჩემს თავზე გადავალ, გეტყვი რომ ყველას ჩვენი წილი მისია გვაქვს აქ. ამ ქვეყანაში ცხოვრებისას აღმოვაჩინე, რომ ადამიანებისთვის შენ ხარ შენი ქვეყნის წარმომადგენელი. აქ შენ ხარ შენი ქვეყანა და როგორც კი ამას აცნობიერებ, ინთება შენში პატრიოტიზმი და პასუხისმგებლობა. ჩვენი მისია, ნებისმიერი აქ მყოფის, ჩვენი ქვეყნის წარმოჩენაა – ყველა თავისებურად ახერხებს ამას და მადლობა მათ. ჩემი მთავარი მისიაა ქართული კულტურის ექსპორტი ამერიკაში. გვინდა მივაწოდოთ არაქართველ აუდიტორიას მთელი ჩვენი  სიკეთეები, ხიბლი და ღირსებები, რაც გვაქვს, როგორც დიდი კულტურის მატარებელ ერს. ამასთან ერთად, ჩვენი მიზანია რომ ეს ყველაფერი დიდ სცენებზე გავიტანოთ.

სტეფანეს კონცერტი, რომელიც ჩვენი პირველი პროექტი იყო, Webster Hall-ში ჩატარდა. 1400 ადამიანი ესწრებოდა. თავიდან, ხელშეკრულების გაფორმების დროს, არ გვენდობოდნენ. ამ ისტორიულ ადგილას ქართველი აუდიტორიის შეყვანის შეეშინდათ და დაზღვევის თანხა გაგვიორმაგეს. ზუსტად ამ დროს ყველაზე მეტად მეტკინა შინაგანად რაღაც, მაგრამ თან მივხვდი, რომ სწორედ ეს იყო ჩემი მისია, დამემტკიცებინა, რამდენად ღირებული და დასაფასებელი ერი ვართ, არა მხოლოდ სტეფანეს კონცერტის სახით, არამედ იქ დამსწრე ქართველი აუდიტორიის სახითაც. ამის შემდეგ, ჩვენს კომპანიას რეკომენდაციებს უწევენ, აღფრთოვანებული იყვნენ ქართველი აუდიტორიით.  უკვე იციან, გვიცნობენ და გვენდობიან. პირველად ეს გარდატეხა სწორედ ჩვენ მოვახდინეთ. 

სალომე, როგორია ამ ყველაფრის უკუკავშირი? რას გრძნობ ამ დროს, როდესაც ხედავ, რომ კიდევ ერთხელ წარმატებით შესრულდა კონკრეტული პროექტი?

სუხიშვილების კონცერტის მსვლელობისას, ერთ-ერთი დიდი საერთაშორისო სააგენტოს ხელმძღვანელმა, პირდაპირ დარბაზიდან მომწერა: „ღმერთო ჩემო, ამას რას ვესწრები და რას ვუყურებო.“ ჩემთვის, შუა კონცერტის დროს, მხოლოდ ეს შეტყობინებაც კი, ყველაფრის მთქმელი იყო. სუხიშვილების კონცერტს 2800 ადამიანი ესწრებოდა. ახლაც რომ მკითხო, ზუსტად მახსოვს ვინ ვის გვერდით იჯდა. სტრატეგიულად გვქონდა გათვლილი ყველაფერი. მოვიწვიეთ Forbes, Vogue, New York Times, New Yorker, Daily Mail, The Washington Post–ის წარმომადგენლები, რომლებმაც კონცერტების შესახებ სტატიები წინსწრებითაც კი გამოაქვეყნეს. რა თქმა უნდა, ჩვენთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ქართველი მაყურებელია, მაგრამ ამასთან ერთად, ვცდილობთ ჩვენი კულტურა იმ ადამიანებსაც გავაცნოთ, ვისაც შეუძლია ამ ამბის კიდევ უფრო ფართოდ გავრცელება. რობერტ დე ნირო ესწრებოდა კონცერტს. ის იცნეს და ამას მოჰყვა ამხელა ამბავი, მაგრამ რეალურად, მისი რანგის სხვა სფეროს უამრავი წარმომადგენელიც იყო. 

ყველაზე ემოციური მომენტი კი მაშინ დადგა, როდესაც ნინო სუხიშვილმა დამიძახა, ჩამეხუტა და მადლობა გადამიხადა. მითხრა, რომ დიდი ნინოსა და ილიკოს  დროს, როგორი ფურორიც მოახდინა სუხიშვილებმა ლასკალაში, იმავე მნიშვნელობის მოვლენა იყო კარნეგი ჰოლში გამართული ეს კონცერტიც. ეს სიტყვები ჩვენთვის იმის დასტური იყო, რომ რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანი შევქმენით. კონცერტის დაწყებისას კულისებში ვერ გავჩერდი. იმდენად ემოციური და პირადი იყო ის მომენტი ჩემთვის, რომ ჩემს ოთახში ავედი, მონიტორის წინ დავჯექი და ავტირდი…

თუმცა, როგორც აღმოჩნდა, ყველაზე მასშტაბური პროექტი ჯერ კიდევ წინ არის. Facebook-ზე სალომეს ერთ პოსტს გადავაწყდი ტექსტით: „ჩემი ცხოვრების და კარიერის აქამდე ყველაზე მასშტაბურ პროექტზე, მსოფლიოს უდიდესი სცენის მენეჯმენტისგან თანხმობა და კონკრეტული აჯენდა მივიღე დღეს…“

„ამერიკული ბალეტის ისტორია ჯორჯ ბალანჩინის სახელთან არის დაკავშირებული. აქ ის ხელოვნების სამყაროს ერთ-ერთ უდიდეს ფიგურად მიიჩნევა. სწორედ ამიტომ, განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რომ ისეთი სცენებისგან, როგორიცაა David H. Koch Theater და Metropolitan Opera House, ქართული ბალეტისთვის, სეზონის ფარგლებში, ოთხდღიანი სივრცე მივიღეთ. ეს ძალიან დიდი პასუხისმგებლობაა, უმნიშვნელოვანესი პროექტია, რომელსაც ვამზადებთ.“ 

სუხიშვილების პროექტამდე სალომე ამ გზას თითქმის მარტო გადიოდა. დღეს მის გვერდით მეგობრები არიან, რომლებსაც ამ საქმის სიყვარული გადასდო. დიდი პროექტების უკან, რა თქმა უნდა, უამრავი პარტნიორი და პროფესიონალი დგას, მაგრამ მთავარი მაინც ის საერთო ენერგიაა, რომელიც ადამიანებს ერთი იდეის გარშემო აერთიანებს. ეს ქართული სულისკვეთების, შრომისმოყვარეობის დამსახურებაა. ის “ქართული ამბავია”, მარტო ჩვენ რომ ვიცით და სხვას არავის ესმის, რომელიც სალომემ თავის მეგობრებს გადასდო და ახლა ერთად მთების გადადგმაც კი შეუძლიათ.  

6 დიდი პროექტია შემოდგომაზე დაგეგმილი. როგორც კი ამ ამბებს მოვრჩები, უნდა ჩამოვიდე საქართველოში და დავეშვა თხილამურებით გუდაურის მთებიდან. ისე მიყვარს საქართველოს ბუნება, ფეხით მაქვს მოვლილი ჩემს შვილთან ერთად. ამერიკაში ჩემი საქართველო მაქვს მოწყობილი. ნიუ იორკთან ახლოს, ვიყიდეთ აგარაკი, საათ ნახევრის გზაზე. აგარაკს ვეძახით  კიკეთს, ნიუ იორკი არის თბილისი. რუკაზეც ასე მაქვს მონიშნული და ასე ვეძახი ყოველდღიურად. მეგობრები რომ ვიკრიბებით, ხშირად ქართულ მუსიკას ვუსმენთ, ეზოში საქართველოს დროშა ფრიალებს, მოვირგე აქაურობა, სხვანაირად არც გამომივიდოდა. ეს ყველაფერი ხუმრობით, მაგრამ არასოდეს უნდა დაგვავიწყდეს რეალურად სად ვართ და რას ვემსახურებით. ამერიკა არის ქვეყანა, რომელმაც მომცა შესაძლებლობა საკუთარი იდეები რეალობად მექცია. ძალიან მიყვარს აქაურობა და უზომოდ მადლიერი ვარ იმ შესაძლებლობებისთვის, რაც აქ მივიღე.  თუმცა, საქართველო ისეთი საყვარელია ჩემთვის, ისეთი შეუცვლელი, რომ ამ სიცარიელის განცდას ვერაფერი, ვერასოდეს შეავსებს.. 

სალომე ლილუაშვილი, Emolas Corporation-ის დამფუძნებელი

ტექსტი: ელენე ბარამიძე

The post SALOME  – EMOLAS appeared first on City Magazine.

მეგა ბრენდების ჩვენებებიდან დაწყებული, შოურუმებში, ისტორიულ სასახლეებსა და ქალაქის სხვადასხვა ლოკაციაზე გამართული პრეზენტაციებით დასრულებული, თითოეულმა დიზაინერმა საერთო ნარატივის შექმნაში თავისი წვლილი შეიტანა. მილანის მოდის კვირეულისთვის მთავარია იდენტობა, შემოქმედებითი ძიება და მამაკაცის ჩაცმულობის ახალი ხედვების ჩამოყალიბება. უმაღლესი ხარისხის ნაწარმის შექმნა, ფუფუნების ცნების ახალი ინტერპრეტაცია და თვითგამოხატვის თავისუფლებისა თუ კულტურული შერწყმის მზარდი მნიშვნელობა კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ მილანის მოდის კვირეული გაცილებით მეტია, ვიდრე უბრალოდ მოდის ღონისძიება — ის ინდუსტრიისა და კრეატიული სამყაროს განვითარების ერთ-ერთი მთავარი მაჩვენებელია. ყველასათვის ცნობილ ბრენდების გვერდით Prada, Armani, Ralph Lauren, Paul Smith, Missoni, Dolce & Gabbana.. შედარებით ახალდაარსებული ბრენდებიც იყვნენ კვირეულის ოფიციალურ განრიგში Caruso, Mtl studio, Tell the truth, Materia, Meriisi, Moarno, Botega Bernard.

Thom Browne-მა რომელიც როგორც ყოველთვის პარიზში მართავს ჩვენებებს, მილანის მოდის კვირეულის ფარგლებში ჩვენება პირველად გამართა. ასევე მილანში სადებიუტო ჩვენება ქონდათ დანიურ ბრენდ Martin Quad-სა და კოლუმბიურ ბრენდ Garcias-ს. მარტინმა აქრომატულ ტონებში ხოლო გარსიამ კი ქრომატულ ფერებში გადაწყვეტილი კოლექცია წარგვიდგინა.

Garcias-მა, რომლის დაფუძნებელია კოლუმბიელ-იტალიელი დიზაინერი Nicolas Martin Garcia, წარადგინა კოლექცია Latin Dreamers. შთაგონება მიგრაციის, იდენტობისა და ლათინოამერიკული კულტურის თემებიდან მოდიოდა. ჩვენებამ კოლუმბიური უბნის ატმოსფერო გააცოცხლა, ფერთა გამა მოიცავდა ვარდისფერს, კრემისფერს, პრინტიან ქსოვილებს, ჯინსის ნაწარმს, დეკორატიულ დეტალებს და თავისუფალ სილუეტებს — ეს არის ის, რასაც დიზაინერი „ლათინურ მაქსიმალიზმს“ უწოდებს.

Martin Quad-მა წარადგინა კოლექცია Mood Man, რომელიც თანამედროვე მამაკაცურობის ახალ ინტერპრეტაციას გვთავაზობს. ჩვენება გაიმართა Fondazione Sozzani-ში და გამოირჩეოდა მინიმალისტური ესთეტიკით, დახვეწილი თარგით, ექსპერიმენტული პროპორციებითა და თავშეკავებული სტილისტიკით, რაც ბრენდის კონცეპტუალურ და თანამედროვე ხედვას უსვამდა ხაზს.

კვირეულის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო ახალი სახელი იყო Shinya Kozuka, რომელმაც კოლექცია Watercolour Path წარადგინა. შთაგონება დიზაინერმა იტალიაში სეირნობისას მიღებული უცნაური გამოცდილებიდან მიიღო — როდესაც დროებით საკონტაქტო ლინზა დაკარგა და გარემო ბუნდოვნად დაინახა. სწორედ ამ ბუნდოვან ხედვაზე, მოგონებებსა და ნოსტალგიაზე აიგო კოლექცია. აკვარელის პრინტები, დამუშავებული დენიმი, გაცვეთილი ტილოს ქურთუკები, ფართო სილუეტები და პოეტური სტილიზაცია ქმნიდა სიზმარსა და რეალობას შორის არსებულ ატმოსფეროს. ჩვენებაზე შევხვდი ისეთ ცნობილ ინფლუენსერებს, როგორებიც არიან Nick Kaufmann-სა და Benji Krol-ს.

Bunhova by Bungaro-მ მილანის მოდის კვირეულზე პირველი ოფიციალური პრეზენტაცია გამართა. ბრენდი ოთხი ახალგაზრდა დიზაინერის მიერ არის დაფუძნებული, მათ კოლექცია სახელწოდებით “ოთახი” პრეზენტაცია Fondazione Sozzani-ის სივრცეში გამართეს. ძველებური სახლის იმიტირებულ სივრცეში წარმოდგენილი მანეკენების მეშვეობით გავეცანი სამოსისა და ზამშის ჩანთების კოლექციას.

მილანის მამაკაცის მოდის კვირეულის ფარგლებში Church’s-მა 2027 წლის გაზაფხული-ზაფხულის კოლექცია წარადგინა ბრიტანული სახლის ელეგანტურობით შთაგონებულ სივრცეში. ბრენდმა წარმოაჩინა საკუთარი სამყარო, რომელიც დაფუძნებულია უმაღლესი ხარისხის მასალებსა და მრავალწლიან მემკვიდრეობაზე. ამ ხედვას კიდევ უფრო ამყარებდა არქივიდან შერჩეული უნიკალური ექსპონატები. ეს იყო იმერსიული გამოცდილება, რომელმაც კიდევ ერთხელ გაუსვა ხაზი ინგლისურ ტრადიციებს, ოსტატობასა და თანამედროვე სტილს შორის არსებულ მჭიდრო კავშირს. პრეზენტაციის შემდეგ ბრენდის მიერ ორგანიზებულ “კოკტეილ ფართიც” მოყვა, სადაც სხვადასხვა ცნობილ ადამიანს შორის ჰოლივუდის ვარსკვლავი, გერმანელი წარმოშობის მსახიობ Daniel Bruhl-საც შევხვდი. საღამოსთვის მუსიკას  მოწვეული დჯ Fiona Jane  ქმნიდა

MERIISI-ს 2027 წლის გაზაფხული-ზაფხულის კოლექცია აგრძელებს ბრენდის კონცეპტუალურ გზას, რომელიც ორიენტირებულია ინდივიდუალიზმზე. დიზაინერისთვის მნიშვნელოვანია  გადამუშავებული თუ deadstock მასალების გამოყენება. დიზაინერმა პრეზენტაცია მილანის ვინტაჟურ მაღაზია “Pezze Vintage”-ში გამართა, საკმაოდ მეგობრულ ატმოსფეროში.

Grossi – „L’Uomo per Gioco“ გააერთიანა 2026 წლის შემოდგომა-ზამთრისა და 2027 წლის გაზაფხული-ზაფხულის კოლექციები ერთ საერთო ნარატივად. Fondazione Sozzani-ში წარმოდგენილმა პროექტმა ასახა მყიფე, ჯერ კიდევ ფორმირების პროცესში მყოფი მამაკაცურობა, პოპ-კულტურის, ჰიბრიდული გამოსახულებებისა და უჩვეულო ვიზუალური სამყაროს გავლენით. კოლექციაში წარმოდგენილი იყო ექსპერიმენტული მასალები და ფორმები — ლაზერული დამუშავების მაქმანები, ღია კონსტრუქციები, სინთეზური თმისა და მატყლის ქსოვილები, რომელიც ტრადიციულ ესთეტიკას არღვევს.

ესპანელმა დიზაინერმა Sergio Davila-მ მილანში თავისი დებიუტი გამართა. მისი კოლექცია აერთიანებდა ხმელთაშუა ზღვის კულტურულ მემკვიდრეობასა. ქალისა და მამაკაცის გაერთიანებული ფერებიდ დატვირტული კოლექცია, ხელით შესრულებული ნაქსოვი და ტრიკოტაჟის მასალისგან შედგებოდა. დიზაინერის ხედვამ თანამედროვე მამაკაცის ფუფუნების უფრო თავისუფალ ინტერპრეტაციას შემოგვთავაზა.

Bikkembergs-ის პრეზენტაციის მთავარი აქცენტი მოძრაობაზე, ტექნიკურ ქსოვილებსა და ფეხბურთის კულტურით შთაგონებულ მამაკაცურ სილუეტებზე გაკეთდა — ეს არის ბრენდის იდენტობა, რომელიც მისი დაარსებიდანვე განსაზღვრავს მის ესთეტიკას. თავისუფალი ზედა ტანსაცმელი, სპორტული ელემენტებით შთაგონებული კომპლექტები, მსუბუქი ტრიკოტაჟი და ფუნქციური დეტალები ქმნიდა თანამედროვე, აქტიური ცხოვრების სტილის გარდერობს და არა უბრალოდ სპორტულ ტანსაცმელს. 

PLĀS-მა განაგრძო საკუთარი თანამედროვე დიზაინის ენის განვითარება მდგრადობისა და მოდულური ჩაცმის კონცეფციის მეშვეობით. დიზაინერმა Nathi Danten-მა კოლექცია სახელწოდებით „არაფერი სერიოზული“ Alberto Corino-სთან კოლაბორაციით მუსიკალურად გაფორმებულ სივრცეში წარმოგვიდგინა. 

Canali-ს 2027 წლის გაზაფხული-ზაფხულის კოლექციისთვის Alessio Lillocci-მ შთაგონებად აირჩია სანელებლების გზა — ესთეტიკური მოგზაურობა, რომელიც ინდონეზიას, ინდოეთს, აღმოსავლეთ აფრიკასა და ხმელთაშუა ზღვის რეგიონს აერთიანებს. დარიჩინის, კარდამონისა და სპარსული ლურჯი მარილის ტონებში გადაწყვეტილი კოლექცია მოგვითხრობს მსუბუქი ფენების, ძვირფასი ქსოვილებისა და მუდმივ მოძრაობაში მყოფი ელეგანტურობის შესახებ. ეს არის კულტურების შეხვედრის ისტორია, რომელიც მამაკაცის კლასიკურ სტილს თანამედროვე ინტერპრეტაციით წარმოგვიდგენს.

Brunello Cucinelli-ის ბრენდმა, როგორც ყოველთვის ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი პრეზენტაცია გამართა.  მზით ოდნავ გაფერმკრთალებული ქაშმირის ნაქსოვები, დამუშავებული სელი, მსუბუქი შალი, ზამში და რბილი ბამბა ავსებდა კოლექციას, ხოლო ფერთა პალიტრა — გარგარისფერი, ატმის ყვავილის ტონი, ლურჯი, ღია ცისფერი, ვანილისფერი და აკვამწვანე —ასეთია კუჩინელის გაზაფხული საფხული 2027 წლის კოლექცია. ეს იყო „მშვიდი ფუფუნების“ იდეის კიდევ ერთი სრულყოფილი მაგალითი, სადაც მთავარი როლი მასალებისა და ოსტატობის ხარისხს ენიჭება და არა ლოგოებს. ბრენდს განსაკუთრებულად შარმიანი მოდელები ყავს ამორჩეული ყოველ სეზონზე. მათ შორის გავიცანი James Turlington, რომელიც ცნობილი სუპერმოდელი Christy Turlinghton-ის დისშვილია.

Harmont & Blaine-მა წარმოადგინა ხმელთაშუა ზღვის ელეგანტურობით შთაგონებული, თავისუფალი და ბუნებრივი კოლექცია. მთავარი აქცენტი გაკეთდა სელისა და ბამბის ქსოვილებზე, რბილ ტრიკოტაჟსა და სანაპირო პეიზაჟებით შთაგონებულ ფერთა დახვეწილ პალიტრაზე. ბრენდმა უარი თქვა სწრაფი მოდის ტენდენციებზე და ყურადღება გაამახვილა მუდმივ კომფორტზე, ხარისხიან მასალებზე და ყოველდღიურ ელეგანტურობაზე.

Massimo Giorgetti-მ MSGM-ის საწყის ენერგიას დაუბრუნდა და კოლექცია თანამედროვე ხელოვნების გალერეა Ordet-ში წარგვიდგინა. კონტრასტული ფერები, ზოლები, პრინტები, ვესტერნის ელემენტებით შთაგონებული ქურთუკები, დაუმუშავებელი ტვიდი, ფერადი ტრიკოტაჟი და უნისექს სილუეტები ბრენდის ახალგაზრდულ და დინამიკურ ხასიათს უსვამდა ხაზს. მხატვარ P. Staff-ის ვიდეოინსტალაციამ პრეზენტაციას შემოქმედებითი, ემოციური და ექსპერიმენტული განწყობა შემატა. მინიმალიზმის ნაცვლად, MSGM ოპტიმიზმს, ინდივიდუალიზმსა და თავისუფალ თვითგამოხატვას აღნიშნავს.

Koday-მ მილანის მოდის კვირეულზე პირველად მიიღო მონაწილეობა და Pierre Verger-ს ფოტონამუშევრებით: 60-იანი წლების ბრაზილიის პეიზაჟების, ხალხისა და ტრადიციის ამსახველი ფოტომასალით ინსპირირებული კოლექცია წარგვიდგინა. ოხრისფერი, ლურჯი, ცისფერი, პრინტიანი, ზოლიანი და ტრანსფარენტული სამოსით სავსე კოლექცია ჩემთვის ერთ-ერთი გამორჩეული იყო ამ სეზონზე.

Lardini-მ Circolo Filologico Milanese-ს ულამაზეს სივრცეში წარადგინა კოლექცია Pétra, რომელიც შთაგონებულია ბავშვური, უბრალო ჟესტით — გზაზე ნაპოვნი პატარა ფრაგმენტების შეგროვებით, რომლებიც საბოლოოდ ელეგანტურ ისტორიად იქცევა. ფერთა პალიტრა მოიცავდა მუქ კრემისფერ, მარგალიტისფერ, ყავისფერს, თეთრსა და შავს. პრეზენტაციამ წარმატებით წარმოაჩინა, როგორ შეიძლება ბრენდის მემკვიდრეობის თანამედროვე ინტერპრეტაცია დახვეწილი კონსტრუქციებისა და მრავალფუნქციური დიზაინის მეშვეობით.

Santoni-ს 2027 წლის გაზაფხული-ზაფხულის კოლექცია The Art of Encounter ხელოსნური ტრადიციებისა და ინოვაციის შერწყმას ეძღვნება. კოლექციის მთავარი გმირებია პერსონალიზებადი მოდელები, მათ შორის Carlo-ს ლოფერები, ასევე ახალი სპორტული ფეხსაცმელები, ჩანთები და ორმაგი ბალთიანი ფეხსაცმელები, რომლებიც პრემიუმ ხარისხის მასალებითა და ექსკლუზიური დამუშავების ტექნიკით არის შექმნილი. კოლექცია ქალის ხაზსაც მოიცავს და კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს Santoni-ს ოსტატობას.

მილანის მამაკაცის მოდის კვირეულის ფარგლებში Cortigiani-მ 2027 წლის გაზაფხული-ზაფხულის კოლექცია Montenapoleone-ზე მდებარე საკუთარ ბუტიკში წარადგინა. ღონისძიების სპეციალური სტუმრები იყვნენ მსახიობები Giorgio Marchesi და Matteo Martari. პრეზენტაციამ კიდევ ერთხელ გაამყარა ბრენდის ხედვა თანამედროვე მამაკაცურ ელეგანტურობაზე, რომელიც დაფუძნებულია პროდუქტის ხარისხზე, ოსტატობაზე და დახვეწილ სტილზე. 

2027 წლის გაზაფხული-ზაფხულის სეზონისთვის Filippo De Laurentiis-მა წარადგინა კოლექცია „DA MAR“, რომელიც ადრიატიკის ზღვას აღიქვამს როგორც კულტურების, იდენტობებისა და ისტორიის გადაკვეთის ადგილს. ბრენდი განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს ტრიკოტაჟს, სელისა და აბრეშუმის ქსოვილებს, დაწნულ ტექსტურებსა და ოტომანის ტექნიკას. კოლექცია შედგებოდა თბილი ტონებისგან.

ცნობილი 10 Corso Como-ს სივრცე, ყოველთვის გამორჩეულ ღონისძიებებს მასპინძლობს. ამჟამად მან უმასპინძლა CIFF–  „სკანდინავიურ ხელწერებს“. მიწვეული ვიყავი გახსნის საღამოზე, სადაც გავეცანი სხვადასხვა განხრის სკანდინავიელ დიზაინერს. პროექტში წარმოდგენილი იყო როგორც ტანსაცმლისა და ფეხსეცმლის, ასევე თავის მოვლის და პარფიუმერული ბრენდები. 

მიუხედავად იმისა, რომ თითოეულმა ბრენდმა საკუთარი განსხვავებული შემოქმედებითი გზა წარმოადგინა, რამდენიმე მნიშვნელოვანი ტენდენცია თითქმის ყველა კოლექციაში გამოიკვეთა: მკაცრი კლასიკური კოსტიუმების ნაცვლად, ყურადღება თავისუფალ და კომფორტულ მკერავობაზე გადავიდა. ფუფუნების მთავარი საფუძველი კვლავ მაღალი ხარისხის ნაკეთობა და მასალები დარჩა. ინდივიდუალიზმი უფრო მნიშვნელოვანი გახდა, ვიდრე მამაკაცურობის ტრადიციული სტერეოტიპები — კოლექციები აქტიურად უსვავდა ხაზს თავისუფალ სტილიზაციას, თვითგამოხატვასა და კულტურულ მრავალფეროვნებას. 

Text and Photos – Matassi Tsertsvadze

The post Milan Men’s Fashion Week S/S 2027 appeared first on City Magazine.

შენობა, რომელიც თავდაპირველად სახელმწიფო ბანკის ბათუმის განყოფილებისთვის აშენდა, წლების განმავლობაში ინარჩუნებდა თავის ფუნქციას და მნიშვნელობას, ხოლო მოგვიანებით, თანამედროვე რეკონსტრუქციის შედეგად, მას ახალი არქიტექტურული შრეები დაემატა – მათ შორის გამორჩეული ასტრონომიული საათი, რომელიც დღეს ბათუმის ერთ-ერთ სიმბოლოდ არის ქცეული.

ეს ადგილი მხოლოდ არქიტექტურული მემკვიდრეობა არ არის. ის არის ქალაქის ისტორიის, დროის ციკლურობისა და ცვლილებების მეტაფორა – სივრცე, სადაც წარსული და თანამედროვეობა ერთ მთლიან გამოცდილებად ერთიანდება.

დღეს კი, სწორედ ამ ისტორიულ კონტექსტში, შენობა ახალ ფუნქციას იძენს როგორც Hotel Indigo Batumi Old Town  ბრენდი, რომელიც გლობალურ გამოცდილებას ადგილობრივი იდენტობისა და უბნის უნიკალური სულის გადმოცემით აერთიანებს.

ეს პროექტი არა მხოლოდ შენობის გაცოცხლება, არამედ ქალაქის მეხსიერების გააქტიურებაა – მცდელობა, რომ ბათუმის ავთენტური ისტორია თანამედროვე სტუმრის გამოცდილების ნაწილად იქცეს.

ინტერვიუ თეო გიორგაძესთან (Chief Marketing Officer) – კომერციული ხედვა და ახალი სიცოცხლე ისტორიულ შენობაში.

როგორ ხედავთ ამ შენობის ახალ სიცოცხლეს კომერციული თვალსაზრისით?

ამ შენობას ძალიან ძლიერი იდენტობა აქვს და სწორედ ეს გახდა ჩვენი მთავარი საწყისი წერტილი. კომერციული პროექტის წარმატება დღეს აღარ განისაზღვრება მხოლოდ ინფრასტრუქტურით ან ლოკაციით – ის განისაზღვრება გამოცდილებით.

ჩვენთვის მნიშვნელოვანი იყო, რომ ეს სივრცე არ ყოფილიყო უბრალოდ განთავსების ადგილი. ის უნდა გამხდარიყო ისტორიის გაგრძელება, სადაც სტუმარი ერთდროულად გრძნობს ქალაქსაც, შენობასაც და მის შიგნით არსებულ ამბავს.

რა განასხვავებს ამ სასტუმროს ბათუმის სხვა სასტურმოებისგან?

განსხვავება სწორედ კონცეფციაშია. ჩვენ არ ვცდილობთ ვიყოთ მხოლოდ სასტუმრო. ჩვენი მიზანია ვიყოთ კონკრეტულად ამ ადგილის გაგრძელება.

ბრენდი Indigo სწორედ ამას ეფუძნება – თითოეული მათი სასტუმრო უკავშირდება იმ უბანს, სადაც მდებარეობს. ამიტომ აქ ყველაფერი – დიზაინი, მასალები, დეტალები – ბათუმის ისტორიიდან და ხასიათიდან არის შთაგონებული.

როგორ ხდება ისტორიული ავთენტურობისა და თანამედროვე კომერციული მოთხოვნების დაბალანსება?

ეს იყო ერთ-ერთი ყველაზე რთული, მაგრამ ყველაზე საინტერესო პროცესი. ჩვენი მიდგომა იყო ძალიან მარტივი პრინციპი – არაფერი დაგვეკარგა, რაც ამ შენობას უნიკალურს ხდის.

ისტორიული ელემენტები შენარჩუნდა როგორც საფუძველი, ხოლო თანამედროვე ფუნქციები ისე დაემატა, რომ მათ ისტორია არ დაეფარათ, არამედ გაეგრძელებინათ.

ეს ბალანსი კომერციულადაც ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან დღეს სტუმარი ეძებს ნამდვილ გამოციდლებას.

რა როლს ასრულებს ეს პროექტი ქალაქის ტურიზმის განვითარებაში?

ბათუმი უკვე აღარ არის მხოლოდ სეზონური ტურისტული მიმართულება. ის თანდათან იქცევა ქალაქად, რომელსაც აქვს კულტურული სიღრმე და მრავალშრიანი გამოცდილება.

ასეთი პროექტები სწორედ ამ გარდაქმნას აჩქარებს, ისინი ქალაქს აძლევენ შინაარსს და არა მხოლოდ ინფრასტრუქტურას.

რას ნიშნავს თქვენთვის ამ ისტორიულ შენობაში ახალი სასტუმროს გახსნა?

ეს არის პასუხისმგებლობა და ერთგვარი პატივი. როდესაც ასეთ შენობას ეხები, შენ არ ქმნი უბრალოდ ახალ პროდუქტს  შენ აგრძელებ მის ცხოვრებას.

ჩვენი მიზანია, რომ ეს ადგილი დარჩეს ცოცხალი, აქტიური და მუდმივად განვითარებადი, მაგრამ თავისი ავთენტური ხასიათის დაკარგვის გარეშე.

ისტორიული მეხსიერებით დატვირთული ეს შენობა დღეს უკვე აღარ არის მხოლოდ წარსულის ნაწილი – ის იქცა ქალაქის განვითარების ცოცხალ გაგრძელებად, სადაც არქიტექტურა, კულტურა და თანამედროვე სტუმარ-მასპინძლობა ერთ მთლიან ნარატივს ქმნის.

როგორც თეონა გიორგაძე აღნიშნავს, ასეთი პროექტების მთავარი ღირებულება არა მხოლოდ კომერციულ წარმატებაშია, არამედ იმაში, თუ რამდენად შეუძლია მათ ქალაქის იდენტობის გაძლიერება და მისი ახალი გამოცდილებებით გამდიდრება. სწორედ ამ ხედვაზე დგას Hotel Indigo Batumi Old Town  სივრცე, რომელიც ბათუმის ისტორიას არ ინახავს როგორც არქივს, არამედ აცოცხლებს მას ყოველდღიურ გამოცდილებად.

https://www.instagram.com/hotelindigobatumi

https://www.facebook.com/hotelindigobatumi

The post ბათუმის მეხსიერება ახალ სიცოცხლეში  appeared first on City Magazine.