სკოლა „მერმისმა“ ისტორიის სამი ათეული წელი შეასრულა. ამ სამ ათეულში კი გაერთიანებულია არაერთი თაობა, მათი სასწავლო პროცესი, აღზრდა და განვითარება. სკოლა „მერმისის“ კედლები სავსეა ბავშვების ისტორიებით, მოგონებებითა და ოცნებებით. დღეს მოსაყოლი ბევრია, მაგრამ გონებას და გულს შემორჩენილი თავგადასავლები, ალბათ, კიდევ უფრო მეტი…

„მე მინდოდა ისეთი სკოლა შემექმნა, რომელიც ბავშვებს ეყვარებოდათ” – ქეთი დოლიძე, სკოლის დამფუძნებელი.

სწორედ ეს სიტყვები იყო და არის სკოლის მთავარი პრიორიტეტის განმსაზღვრელი. ,,მერმისი’’ საქართველოში ერთ-ერთი პირველი კერძო სკოლაა.

სკოლის გახსნის იდეა ქეთევან დოლიძეს ეკუთვნოდა, ლალი ვაშაკიძესთან და მანანა მალაზონიასთან ერთად, რომელსაც ჯერ კიდევ 1994 წელს ჩაეყარა საფუძველი. სკოლა  დღემდე წარმატებით განაგრძობს ფუნქციონირებას.

განსაკუთრებულად თბილი გარემოა „მერმისში“, სადაც ყველაზე მთავარი არის ბავშვი და მისი მომავლისთვის ზრუნვა.  სკოლის პრიორიტეტია მოსწავლისთვის სწორი ღირებულებების გადაცემა და პრობლემებთან გამკლავების უნარის გამომუშავება – იხსენებს სკოლის დირექტორის მოადგილე, ირინა სოლტიში.

ეს სკოლა „მერმისია“, ჭეშმარიტად გულწრფელი ურთიერთობებითა და შემოქმედებითი პროცესით სავსე სივრცე. ადგილი, სადაც ბავშვობის ზარი ირეკება.

და მაინც,

რა გვხვდება სკოლა „მერმისში“ ?

სკოლისთვის უმნიშვნელოვანესია მოსწავლეზე ორიენტირებული სასწავლო გარემოს შექმნა და ხარისხიანი განათლების მიღების შესაძლებლობა.

 პროფესიონალი პედაგოგები, მრავალფეროვანი და თანამედროვე მეთოდებით სწავლება, მოსწავლეებსა და მასწავლებლებს შორის მეგობრული დამოკიდებულება, მშობლებსა და სკოლას შორის ჯანსაღი ურთიერთთანამშრომლობა ყოველთვის განსაზღვრავს სასურველ შედეგს – აღვზარდოთ ჯანსაღი, კრიტიკულად მოაზროვნე და შემოქმედებითი აზროვნების მქონე მომავალი თაობა. შევუქმნათ მათ უსაფრთხო სასწავლო გარემო.

შედეგები

მოხარულები ვართ, რომ ჩვენი სკოლის ისტორიაში, წარმატებულმა კურსდამთავრებულებმა, სკოლაში მიღებული განათლების საფუძველზე, წარმატებით შეძლეს საკუთარი ინტერესებისა და მისწრაფებების მაქსიმალურად გამოვლენა ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპზე. დღემდე ვმეგობრობთ და განსაკუთრებულად თბილ დამოკიდებულებას ვინარჩუნებთ  ჩვენი სკოლის კურსდამთავრებულებთან. სიხარულით ვიზიარებთ მათ წარმატებას სხვადასხვა სფეროში.

 ჩვენი კურსდამთავრებულები განაგრძობენ სწავლას როგორც საქართველოს, ასევე მსოფლიოს წამყვან უმაღლეს სასწავლებლებში.

რა არის თქვენი სკოლის მთავარი უპირატესობა?

– მცირერიცხოვანი კლასები;
– უცხოური ენების გაძლიერებული სწავლება;
– ინგლისური ენა პირველი კლასიდან, TOEFL-ის პროგრამით III კლასიდან;  დამამთავრებელ კლასში მოსწავლეები ინგლისურ ენას სტანდარტთან შედარებით 2 საფეხურით მაღალ, C1- დონეზე ფლობენ;
– IV კლასიდან მეორე დამატებითი უცხო ენა (სავალდებულო);
– VII კლასიდან მესამე  დამატებითი უცხო ენა (არჩევითი);

ჩვენი პედაგოგები გამოირჩევიან თითოეული მოსწავლისადმი ინდივიდუალური მიდგომით.  უცხოელი მოსწავლეების მიმართაც,  ჩვენი გარემო მარტივად ადაპტირებადია. სპეციალურად მათთვის  გვაქვს ქართული ენის დამატებითი გაკვეთილები.

ვცდილობთ სასკოლო გარემო და სასწავლო პროცესი იყოს სასიამოვნო და სახალისო.
გვაქვს მრავალფეროვანი სასწავლო რესურსები:

– ბეჭდური, ელექტრონული, აუდიო-ვიდეო მასალა და სხვა;
– სკოლას აქვს ბიბლიოთეკა, ლაბორატორიები, საგნობრივი კაბინეტები;
– სკოლაში ფუნქციონირებს დებატების კლუბი, ხელოვნების კლუბი, წიგნის მოყვარულთა კლუბი;
– სკოლის მოსწავლეების ინიციატივით დაარსდა სასკოლო გაზეთი “მერმისი” & etc;
– თეატრალური სტუდია 1998 წლიდან;
ფსიქოლოგიური სამსახური აქტიურადაა ჩართული მოსწავლეებთან კომუნიკაციაში.

დაარსების დღიდან სკოლას ემსახურება ფსიქოლოგი, პროფესორი  ჯანა კახიანი.

ფსიქოლოგის ჩართულობით ტარდება სხვადასხვა სახის შეხვედრა მოსწავლეებისთვის აქტუალურ თემებზე, რაც ემსახურება ცნობიერების ამაღლებას,

რათა წახალისდეს ეფექტური კომუნიკაცია და კონფლიქტების  მშვიდობიანად მოგვარების მეთოდების სწავლება.

სწავლის პარალელურად, აქტიურად ხდება მოსწავლეთა ჩართულობა გასვლით და ღია გაკვეთილებში, ექსკურსიებში, ეროვნულ  და საერთაშორისო პროექტებში, კულტურულ-შემეცნებით ღონისძიებებში, საქველმოქმედო აქციებსა და სპორტულ  შეჯიბრებებში.

სკოლის არსებობის განმავლობაში მთავარი მისია უცვლელია:

მერმისელებმა მიიღონ უმაღლესი ხარისხის განათლება, ჰქონდეთ პროგრესული აზროვნების უნარი, პასუხისმგებლობის გრძნობა და წარმატებული მომავალი.

***
სკოლა მადლობას უხდის თითოეულ მასწავლებელსა და თანამშრომელს წლების მანძილზე გაწეული შრომისთვის და ერთგულებისთვის, მშობლებს –  ნდობისთვის,  მოსწავლეებს — სიყვარულის და დაფასებისთვის.

„მერმისი“ წარმატების ისტორიაა, რომელიც სიყვარულით გრძელდება 1994 წლიდან.

ავტორი: კესო ბოჭორიშვილი

ფოტო: ნათია ასანიძე

The post სკოლა მერმისი – 1994 წლიდან დაწყებული ამბავი appeared first on City Magazine.

ყოველთვის მიყვარდა საკვირაო სკოლები.

არ მახსოვს პირველად სად და როდის წავიკითხე მათ შესახებ. პატარა ვიყავი, ალბათ. მახსოვს, წიგნებში აღწერილ კეთილ საკვირაო სკოლებს რაღაც ჯადოსნურ და ცოტა ზღაპრულ, მაგრამ მაინც სკოლას ვამსგავსებდი. ისეთს, როგორშიც მინდოდა სიარული. ის ხომ ჩვეულებრივი სკოლა არ არის, არ აქვს ყოველდღიურად სიარულის აუცილებლობა, არ იწერება ნიშნები. იდეაში, დიდად არც დავალებებს აძლევენ. აქ იცნობ ახალ ადამიანებს, უმეგობრდები მათ. თქვენ საერთო ინტერესები გაერთიანებით, საერთო, რაღაც ამოუცნობი თავისუფლება და ახლის შესწავლის სურვილი. განა აქ ნასწავლის შესახებ გაკვეთილებზე არ გსმენია და სკოლაში არ მოგიკრავს ყური, მაგრამ აქ, ახლებურად ისმინება და იკითხება. მერე, მასწავლებლებიც რაღაც სხვანაირები არიან: უფრო მეგობრები, თუ უფრო მასწავლებლები? თუ ორივე ერთად?

სივრცე, რომელზეც უნდა გიამბოთ ჰგავს ზემოხსენებულ სკოლას, თუმცა ის სხვა სპეციფიკისაა, აქ მოსწავლეები ყოველ დღე დადიან და მას ბორჯომის ტრენინგ ცენტრი ჰქვია.

ბორჯომში კვირას ჩავედით. მზიანი დღე იყო და მანქანიდან გადმოსულს პირველი, ამ ჟანგბადით დამძიმებული და მდიდარი ჰაერის ჩასუნთქვა მომინდა. ბორჯომის ადრინდელი ქარხნის ძველ, დიდ შენობასთან გავჩერდით. ფართო შესასვლელით, მაღალი ჭერით, დერეფნის აქეთ-იქით მიმობნეული ოთახებით. აქ 2012 წლიდან დაიდო ბინა ბორჯომის ტრენინგ ცენტრმა. მოსწავლეებთან შეხვედრამდე, აქაურობის მთავარი მასპინძელი და ხელმძღვანელი, ქალბატონი ქეთი მცირე ექსკურსიას მიტარებს. თითოეულ ოთახში ცენტრის მიმართულებებზე მიყვება.

ვხვდები უფროსკლასელებს. ჩემამდე იმდენი საინტერესო სტუმრისთვის მოუსმენიათ, ცოტა ვღელავ. წესი მაქვს ასეთი, ვიდრე ამბის მოყოლას დავიწყებ, უნდა გავიცნო აუდიტორია.

– აბა, გამარჯობა. მოდით, ასე დავიწყოთ: გამეცანით, მითხარით თქვენი სახელი, გვარი, რამდენი წლის ხართ და თქვენი ინტერესების შესახებაც მომიყევით. ვის რა პროფესიისკენ გიჭირავთ თვალი.

მსგავს გამოკითხვას წლებია ვატარებ და მახსოვს ის პერიოდი, როდესაც ყველას ჟურნალისტობა უნდოდა. მერე ყველას მარკეტინგი და პიარი, და ბოლოს – ბიზნეს ადმინისტრირების ფაკულტეტი. ჰოდა, ასე აღარ არის. პროფესიების და მიმართულებების მთელი პალიტრა გადაიშალა. თავისუფლად და ინტერესით გეგმავენ ბორჯომის ტრენინგ ცენტრის მოსწავლეები მომავალს. ჟურნალისტიკა უმცირესობაშია. მგონი, ღირს ეს დაფიქრებად.

ბევრი ვილაპარაკეთ. მისმენდნენ, ვუსმენდი. შეხვედრა რომ მორჩა, ფოტოების გადასაღებად სხვადასხვა ოთახში დავსეირნობდით.

– მოგწონთ აქაურობა?

– ძალიან, ერთი სული გვაქვს ცენტრის დღეები როდის მოვა, მართლა. აი, თქვენ რომ ჰყვებოდით საკვირაო სკოლაზე, ზოგჯერ ერთ დღეში მიღებული ცოდნა და გამოცდილება სკოლის ერთი კვირისას უდრისო – ასეა ზუსტად აქ. იმდენი რამ ვისწავლეთ და ყოველ ჯერზე ახალი და საინტერესო გველოდება. მთავარი მაინც ისაა, რომ აქ საერთო ინტერესებმა გაგვაერთიანა.

აღსაზრდელების წარმატებით ბორჯომის ტრენინგ ცენტრი საქართველოს ყველაზე პრესტიჟულ და ძლიერ სკოლებს შეეჯიბრება. თუმცა, აქაურობის მთავარი ორიენტირი მაინც, გარემოს შექმნაა – თავისუფალი, ლაღი, მეგობრული გარემოსი. ამაყად მიყვებიან ურთულესი პროექტების შესახებ, რომელსაც თავად ქმნიან და წერენ. ამ საქმეში ისეთი დახელოვნებულები არიან, ბევრ პროფესიონალს გაუკვირდება.

მე ასეთ ცენტრში არ მივლია. თუმცა, მივლია ეროვნული სასახლის სხვადასხვა წრეზე. ქართულის წრეზე დავდიოდი და იმ წრეს, იმ მასწავლებელს და იმ ბავშვებს უკავშირდება ბევრი რამ, რაც დღეს ჩემი ცხოვრების შემადგენელია. პირველი თავისუფალი თემა, პირველი გამოსვლა თავისუფალ თემაზე საჯაროდ, ნაწარმოების პირველი განხილვა თანამოაზრეებთან ერთად, ღმერთო, პირველი კოსტიუმირებული მეჯლისი და, მგონი, პირველი მოწონებაც ბიჭის. არა, არა, ეგ ამბავი პირველად ბაღში მოხდა.

დაუვიწყარი საკვირაო სკოლა ჰქონდათ ჩემს შვილებსაც. ისინი კვირაში ერთხელ დადიოდნენ და სახლში მობრუნებულები ერთმანეთს ასწრებდნენ იქ გაგონილი ამბების ჩვენთვის გაზიარებას. ამ მოგონებების და გამოცდილების საფუძველზე დავაფუძნე, ჩემს გუნდთან ერთად, ენგურს იქით ბავშვებისთვის ონლაინ საკვირაო სკოლა, სადაც შაბათ-კვირას ეკრანს მიღმა ჩვენი პატარა თანამემამულეების პირველ ნაბიჯებს ვუყურებდი ქართულისკენ, ინგლისურისკენ, ხელოვნებისკენ.

ეს სრულიად სხვა და ძალიან საჭირო სივრცეა. მას ხან აფხაზეთის ონლაინ სკოლა ჰქვია, ხან ეროვნული სასახლის წრეები და ხან ბორჯომის ტრენინგ ცენტრი. იქ არ არსებობს წარუმატებელი, უდისციპლინო… იქ საერთოდ არ არის ასეთი კატეგორიები. იქ თავისუფლებაა, შემეცნება, უფროსი მეგობარი მასწავლებელი, თანამოაზრეები და ახალი ინტერესები. ერთი სიტყვით, ისეთი სკოლაა, ჩვენი საყვარელი მწერლები რომ აღგვიწერდნენ წიგნებში ან ჩვენ რომ ფიქრებში ვგეგმავთ.

როგორ დასრულდა ჩვენი შეხვედრა? ჩახუტებებით, ტელეფონების გაცვლით, ფოტოების გადაღებით და, ალბათ, დამეგობრებით. მომერიდა, თორემ ცოტა ხნით ადგილს გავუცვლიდი რომელიმეს. გადავჯდებოდი მოსწავლეების მხარეს და რამე ახალს ვისწავლიდი. მაგალითად, თუნდაც პროექტის დაწერას. კარგი იქნებოდა…

ეკა ხოფერია

ფოტო: ნინი ჯოლოხავა

The post ჩემი ახალი მეგობრები appeared first on City Magazine.

22 ივნისს, 13:25 წუთზე, დიდი ბრიტანეთის მთავრობის საგრანტო ორგანიზაციიდან  Chevening,  წერილი მივიღე. წინასწარ ვიცოდი რა სიტყვებით მინდოდა დაწყებულიყო წერილი – We are delighted to inform you… და რა სიტყვებით არ მინდოდა დაწყებულიყო –  We regret to inform you…. ვკითხულობ, We are delighted… იმ გრძნობის გადმოცემა, რაც ამ დროს დამეუფლა, შეუძლებელია. ეს იყო გამარჯვებისა და უდიდესი შრომის დაფასების შეგრძნება. მოვიპოვე 100%-იანი დაფინანსება, რაც დიდი ბრიტანეთის მთავრობის მხრიდან ჩემი სწავლისა და საცხოვრებელი ხარჯების სრულად დაფარვას გულისხმობდა. თუმცა, აქამდე მოსასვლელი გზა ძალიან რთული აღმოჩნდა.

აპლიკაციას 22 წლის  ვავსებდი. მეუბნებოდნენ, რომ პატარა ვარ და ეს დაფინანსება mid-career professional-ებისთვისაა, რომ არ მაქვს საკმარისი გამოცდილება,  ისინი ლიდერული უნარ-ჩვევების ადამიანებს ეძებენ, თანაც მსოფლიოს 70 000 აპლიკანტიდან მხოლოდ 2%-ს აფინანსებენ. მე მაინც ვცადე და გავაგზავნე აპლიკაცია. ჩემი თავის მჯეროდა და ჩემი ოცნებებისკენ სწრაფვა ძალას მაძლევდა.

ამ გრანტის საშუალებით დავიწყე სწავლა დიპლომატიისა და საგარეო პოლიტიკის ფაკულტეტზე City University of London-ში. სამაგისტრო კურსი უმაღლესი შეფასებით დავასრულე. პროფესორებისთვის განსაკუთრებით საინტერესო ჩემი დისერტაციის თემა აღმოჩნდა, რომელიც საქართველოს მიმართ რუსეთის  საგარეო პოლიტიკას ეხებოდა.

ჩემი ინტერესი რუსეთის აგრესიული პოლიტიკის წინააღმდეგ ბრძოლისა და საქართველოს ევროპული ინტეგრაციის მიმართ 2008 წლის აგვისტოს ომმა განაპირობა. მაშინ 10 წლის ვიყავი და პირველად გავხდი რუსეთის აგრესიის თვითმხილველი. სწორედ ამის შემდეგ გადავწყვიტე საერთაშორისო პოლიტიკის სფერო შემესწავლა. ჩავაბარე საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტში (GIPA) საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტზე. სწავლის პარალელურად, დავიწყე პრაქტიკული გამოცდილების მიღება – გავიარე სტაჟირებები საგარეო საქმეთა და ევროპასთან ინტეგრაციის სამინისტროებში, აშშ-ს საელჩოში, გავხდი ახალგაზრდული ევროპარლამენტის დელეგატი და მის მოდელირებაში ვიღებდი მონაწილეობას. შემდეგ გავხდი საქართველო-ევროკავშირის ურთიერთობების მკვლევარი ISFED-ში, რაც დიდი გამოცდილება აღმოჩნდა ჩემი მიზნების მიღწევის გზაზე.

დიდმა ბრიტანეთმა, სწავლის გარდა, სხვა მნიშვნელოვანი შესაძლებლობების ფანჯარა გახსნა ჩემს ცხოვრებაში. დავიწყე სტაჟირება ევროპარლამენტში, სადაც ვმუშაობდი სტრატეგიული კომუნიკაციების წარმოებაზე და ვესწრებოდი საქართველოს, უკრაინისა და მოლდოვისთვის  კანდიდატის სტატუსის მინიჭების საკითხის განხილვებს. ალბათ ის ირინკა, რომელიც ახალგაზრდული პარლამენტის მოდელირებაში იყო ჩართული, ვერასდროს წარმოიდგენდა, რომ სულ რამდენიმე წელში ევროპარლამენტის რეალურ სხდომებს ბრიუსელსა და სტრასბურგში დაესწრებოდა, რეზოლუციების წერაში წვლილს შეიტანდა და მსოფლიო ლიდერებს შეხვდებოდა.

ჩემმა ინტერესმა კიდევ ერთ საოცრად საინტერესო გამოცდილებამდე მიმიყვანა.

დიდი ბრიტანეთის პარლამენტში, თემთა პალატაში დავიწყე მუშაობა. შენობა, რომელიც ლონდონის ხსენებაზე პირველი გვახსენდება, ჩემი სამუშაო სივრცე გახდა. ეს იყო ადგილი, რომელიც მხოლოდ ისტორიის წიგნებსა და ფილმებში მქონდა ნანახი. მისტიკურობით მოცული შენობა იმდენად რთულად შესაღწევ სივრცესთან ასოცირდებოდა, რომ მისი გარედან დანახვაც კი დიდ ემოციებთან იყო დაკავშირებული. ისტორიულ შენობაში ყოველ გავლაზე ვიხსენებდი, რომ აქ მნიშვნელოვან გადაწყვეტილებებს იღებდა უინსტონ ჩერჩილი, მარგარეტ ტეტჩერი, სიტყვით გამოდიოდა ნელსონ მანდელა და სხვა მსოფლიო ლიდერები. ამ ადგილით აღფრთოვანებას დაემატა ძალიან მნიშვნელოვანი პროექტი, რაზეც ვმუშაობდი პარლამენტში – გავხდი  დიდი ბრიტანეთის ისტორიული პრეცედენტების მკვლევარი. ვიკვლევდი ნაცისტური გერმანიისთვის სანქციების დაწესების საკითხებს,  მაშინდელი ლორდთა პალატის შეხვედრებს, დისკუსიებს და კანონმდებლობას, რათა ეს წარსული გამოცდილება დიდ ბრიტანეთში რუსეთის ქონების სანქცირებისთვის გამოგვეყენებინა, რაც უკრაინის აღდგენას მოხმარდებოდა. ამ პროექტის ფარგლებში ვესწრებოდი შეხვედრებს, სადაც ბორის ჯონსონი, ოლენა ზელენსკა და ქვეყნის სხვა ლიდერები იღებდნენ მონაწილეობას. თითქმის ერთი წელი გავიდა ამ ამბის შემდეგ, მაგრამ ახლაც სიზმარი მგონია ეს გამოცდილება.

დავბრუნდი საქართველოში, რათა ჩემი ცოდნა და გამოცდილება ჩემს ქვეყანას მოვახმარო. აქტიურად ვარ ჩართული სამოქალაქო საზოგადოებრივ საკითხებში ISFED-ში, ვწერ სტატიებს ბრიტანულ ჟურნალ Global Weekly-ში, ასევე ვარ მსოფლიოში ერთ-ერთი  ყველაზე მნიშვნელოვანი ორგანიზაციის, Chatham House-ის Commons Futures Conversation-ის წევრი. სულ ახლახან დავიწყე საკონსულტაციო შეხვედრები დიდ ბრიტანეთში სწავლასთან დაკავშირებით, რათა ჩვენი ქვეყნის მოქალაქეებს გავუზიარო ჩემი გამოცდილება და მივცე რეკომენდაციები. საკონსულტაციოს Agora Consulting დავარქვი. აგორაზე ძველი ბერძნები იკრიბებოდნენ და ყველაზე მნიშვნელოვან საკითხებს განიხილავდნენ. ეს სახელიც ამიტომ შევარჩიე. არაფერი მგონია იმაზე მნიშვნელოვანი, ვიდრე განათლება და განვითარებაა. ვატარებ ინდივიდუალურ შეხვედრებს დიდ ბრიტანეთში ჩაბარებასთან, Chevening Scholarship-ის მოპოვებასთან, CV-ს და სამოტივაციო წერილის გაუმჯობესებასთან დაკავშირებით. ვცდილობ, ჩემი დაგროვილი ცოდნა ადამიანებს გავუზიარო, რათა მათაც შეძლონ ისწავლონ და მნიშვნელოვან ორგანიზაციებში მიიღონ გამოცდილება.

ჩემი გზა დაბრკოლებებით და მრავალი უძილო ღამით იყო სავსე. იყო შემთხვევები, როცა გარშემომყოფების მხრიდან სკეპტიციზმსა და ურწმუნოებას ვგრძნობდი. იყო მომენტები, როდესაც დატვირთვასა და სწავლის სირთულეს მეგონა რომ ვეღარ გავუძლებდი. ასეთ დღეებში არ მასვენებდა კითხვა – იყო თუ არა ეს გზა ნამდვილად ჩემთვის განკუთვნილი. მაგრამ ყოველ ჯერზე, როცა დანებების ზღვარზე ვიყავი, თავს ვახსენებდი ურყევ მიზანს, რომელიც მამოძრავებდა, ოცნებას, რომლის მიღწევაც ასე ძალიან მინდოდა და იმ მნიშვნელოვან კონტრიბუციას, რაც ჩემი ქვეყნისთვის შემეძლო გამეღო. სხვადასხვა სამოტივაციო ხერხებს მივმართავდი – ვეცნობოდი წარმატებული ადამიანების ისტორიებს, ვკითხულობდი მათ ბიოგრაფიებს, ვუსმენდი მუსიკას, ხშირად ვიცვლიდი გარემოს – ხან უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკიდან ვმუშაობდი, ხან პარკიდან, ხან კაფედან. ასევე, ვგრძნობდი, რომ მჭირდებოდა მეპოვა ბალანსი სწავლასა და ჩემს ქმართან თუ მეგობრებთან ურთიერთობაში. ამიტომაც, ვცდილობდი მათთან დროის გატარებას. ვსეირნობდი, მუზეუმებსა თუ თეატრებში დავდიოდი. ოცნებებზე ფიქრი და ეს სასიამოვნო ელემენტები მაძლიერებდა და რთულ პერიოდებს მალახვინებდა.

მივხვდი, რომ წარმატებისკენ მიმავალი გზა არასდროსაა იოლი. სირთულეებმა შეიძლება რეალურად გააძლიეროს ადამიანის გადაწყვეტილება. ყველას, ვინც კარიერულ გზაზე მსგავსი ეჭვების წინაშე დგას, მინდა გითხრათ, რომ არასოდეს დანებდეთ. გახსოვდეთ, რომ ამას აკეთებთ თქვენი ოცნებისთვის და რომ თქვენი შრომა აუცილებლად დაფასდება. ასე რომ, დასახეთ მიზნები, იყავით მოტივირებული, იშრომეთ ბევრი და არასოდეს დაკარგოთ თქვენი თავის რწმენა და მაშინ ყველაფერი გამოვა.

The post თბილისი – ლონდონი appeared first on City Magazine.

სტუდენტობა საუკეთესო პერიოდია ადამიანის ცხოვრებაში. ამიტომ, სად ვისწავლით, როგორ გარემოში და რას წამოვიღებთ იქიდან, მუდმივად არის რთული და დასაფიქრებელი არჩევანი. მომავალი სტუდენტებისთვის ამ დილემის გასაადვილებლად, ჩვენი ჯგუფი “თბილისის თავისუფალ აკადემიას” და მის რექტორს – სალომე პირველს ესტუმრა.

“იყავი გამორჩეული შენი განათლებით” – ეს იმ საგანმანათლებლო დაწესებულების სლოგანია, რომელიც მთლიანად სტუდენტების ინტერესებზეა მორგებული. აკადემიის მთელი გუნდი მობილიზებულია ერთი მიზნისათვის – ხელი შეუწყოს სტუდენტებს საკუთარი მისიისა და მიზნების განხორციელებაში.

“თბილისის თავისუფალი აკადემია”, საგანმანათლებლო სივრცეს 1991 წლიდან შეუერთდა. 2019 წელს, აკადემიამ შეცვალა ბრენდის მახასიათებლები და სრული რებრენდინგი განახორციელა. მთელი საუნივერსიტეტო საზოგადოება მუდმივად ორიენტირებულია აკადემიის სტრატეგიული ამოცანების დაგეგმვასა და გენერირებაზე. უმნიშვნელოვანესია, რომ დღეს, აკადემიის მთავარი ღირებულება – სტუდენტის აკადემიური თავისუფლებაა. აკადემიას აქვს პოტენციალი და მუდმივად ინარჩუნებს ხარისხის კულტურას, ქმნის უნიკალურ საგანმანათლებლო გამოცდილებას, ახორციელებს შრომისა და განათლების ბაზრის შესატყვის სასწავლო პროგრამებს, მუდმივ რეჟიმში ზრუნავს აკადემიური პერსონალის კვალიფიკაციის ამაღლებაზე, რაც, სამომავლოდ, სტუდენტთა მაღალი კვალიფიკაციის გარანტია. “თბილისის თავისუფალი აკადემიის” საბოლოო მიზანი ევროპულ სივრცეში ინტეგრაციაა.

სალომე პირველი – 2019 წლიდან ვიკავებ “თბილისის თავისუფალი აკადემიის” რექტორის პოზიციას. დიდი გამოწვევაა იყო იმ უნივერსიტეტის რექტორი, რომლის მთავარი პრიორიტეტი სწრაფად მზარდი განვითარება და კონკურენტუნარიან გარემოში გამორჩეული ადგილის დამკვიდრებაა. აღსანიშნავია, რომ ეს პოზიცია იყო ჩემს კარიერაში ყველაზე მნიშვნელოვანი ეტაპი, რამეთუ, დასახული მისიის მიღწევა და უკიდურესად კონკურენტულ გარემოში სათანადოდ პოზიციონირება, ჩვენი გუნდის მთავარი სტრატეგიაა.

მუდმივი ამბიცია თუ რატომ უნდა აირჩიონ სტუდენტებმა “თბილისის თავისუფალი აკადემია”, ჩემი, როგორც რექტორის, ძირითადი საფიქრალია. სტუდენტი არის ქვეყნის ხვალინდელი დღე, ამდენად, მას უნდა ჰქონდეს შესაძლებლობა იყოს კონკურენტუნარიანი, მოახდინოს თვითრეალიზაცია, დასაქმდეს, იყოს “გაყიდვადი”, ხოლო მისი გონებრივი შესაძლებლობები – გამოყენებადი, როგორც ადგილობრივ, ისე საერთაშორისო ბაზარზე. ამდენად, ჩვენ _ “თბილისის თავისუფალი აკადემიის” მთელი საუნივერსიტეტო საზოგადოება და ამ პროცესში ჩართული ყველა მხარე, მუდმივად ვქმნით თანამედროვე სასწავლო გარემოს ინოვაციური მეთოდების დანერგვით და ცვალებად ციფრულ ეპოქაში უზრუნველვყოფთ შრომის ბაზრისათვის კონკურენტუნარიანი, მაღალკვალიფიციური და სოციალურად მაღალი ცნობიერების მქონე თაობების მომზადებას.

და ბოლოს, “თბილისის თავისუფალი აკადემია” სრულად სტუდენტის საჭიროებებზე მორგებული ინსტიტუციაა. კერძოდ: ეს არის სწავლის საფასურის სტუდენტზე მორგებული გადახდის სისტემა, განახლებული მატერიალურ–ტექნიკური ბაზა, შრომის ბაზარზე ორიენტირებული საგანმანათლებლო პროგრამა/პროგრამები, ბიბლიოთეკის ბეჭდურ და ელექტრონულ მატარებლებზე არსებული, მუდმივად განახლებადი, მრავალფეროვანი ფონდი, უახლესი მემორანდუმები და ხელშეკრულებები სტრატეგიულ პარტნიორებთან, აკადემიური თავისუფლების პრიორიტეტულობა, მაღალკვალიფიციური პერსონალი, კორპორაციული კულტურის მდგრადობა, სტუდენტური ცხოვრების ხელშეწყობა და სტუდენტთა კარიერული წინსვლის უზრუნველყოფა.

ტექსტი: ნათია გაბუნია

ფოტო: LIG Studio

The post “თბილისის თავისუფალი აკადემია” – იყავი გამორჩეული შენი განათლებით appeared first on City Magazine.